{ UITERLIJK BOVEN COMFORT? }

Koud.. koud.. wat heet koud? Sjaal om, handschoenen aan, muts op, fietsen pakken en gaan! Lekker hoor..  ;o)

Ach.. het is maar hoe je er in staat. Vanmorgen zag ik van die jonge jongens en meisjes al blauwbekkend trappend door de ijzige wind. Vorige week nog, zei oudste, kwam er een klasgenoot huilend aan op school: zijn handen deden zó een zeer! Hij mocht in het lokaal even handschoenen van een ander aan..


Het laat me denken.. Ik zie het namelijk zó vaak. En niet alleen met de kou; regen is ook zo'n moment. Al weet ik dat je daarin ook wel eens flink overvallen kan worden. Maar de al weken voorspelde opkomende kou? Zijn we tegenwoordig zo met het uiterlijk bezig dat we gewoon maar niet meer denken om onszelf? Hoe behaaglijk is het toch je oren uit de wind te kunnen houden, je handen goed beschermt te hebben en aan te komen op bestemming zonder hoofdpijn door snijdende kou? Nou.. ik teken er voor! Dus sjaal om, handschoenen aan en muts op. Oh.. en warme sokken aan  ;o)


Wat wil ik graag mijn grote dank voor jullie hartverwarmende reacties geven! Jullie zijn een stel heerlijke dames.. Ik zei 'voetje voor voetje' hoor, niet 'gooi me maar in de achtbaan'!  ;o)  Maar een zetje in de goede richting is het zeker wel. Dus dank!

Eerst maak ik een laatste paar sokken voor mezelf af en wil ik zo snel als het lukt ook nog wat wanten breien. Daarna hoop ik stiekem toch echt te beginnen aan mijn eerste officiële sokken op verzoek: beige/grijs, maat 38.

Spannend!

{ TOEKOMSTMUZIEK? }

Langzaamaan vullen de kledingkasten zich met gewassen en gestreken goed, maakt de linnenkast haar naam weer waar en laten de wasmanden sinds lange tijd hun lege bodem zien. Ziek-zijn in een kledingseizoenswissel is niet écht slim bekeken..


Maar we zijn weer op het goede spoor en zoals gezegd komt het ritme weer aardig terug. Gelukkig maar, want er liggen nog wat klus- en handwerkideeën op stapel. Een voordeel van dat ziek-zijn is wel; ik wordt gedwongen de hoognodige rust te nemen. En tja.. dan gebeurt er zoals jullie weten weer heel wat. Zo borrelden er opnieuw allerlei ideeën voor de tuin omhoog, begon ik te bedenken hoe ik social media in wil blijven vullen, kwamen de emoties van afgelopen jaren er eindelijk goed uit en bedacht ik me wat ik in de tweede helft van mijn leven nóg meer voor anderen wil gaan betekenen.

Eén van de ideeën kwam weken terug al naar boven tijdens het maken van een zoveelste paar sokken. Juist het breien (handwerken, klussen of tuinieren) is voor mij een goede manier van verwerking gebleken. Gratis gezondheidszorg, so to speak. In de rust van het ritme van de naalden, het zetten van steekjes of het werken in de tuin krijg ik mijn gedachten op een rij en zorg ik er voor dat ik mijn verstand niet verlies. Iets wat me door alle gekkigheid makkelijk had kunnen gebeuren!


Maar goed.. één idee was om dit jaar één van mijn meest dierbare vriendinnen te verrassen met een zelfgemaakt cadeau. Leuk idee natuurlijk, maar daar kreeg ik dan wel direct honderdduizend twijfels gratis bij  :o( Desalniettemin heb ik het idee doorgezet en ligt er nu een pakketje klaar om binnen afzienbare tijd verzonden te worden. Een eerste paar handgemaakte sokken voor een wel heel bijzondere dame.

Misschien is dit direct de poort naar mijn toekomst; een nieuw hoofdstuk in de maak. Deuren beginnen namelijk dicht te vallen, nieuwe staan soms onverwachts voor mijn neus. Heel voorzichtig durf ik ze te openen om er voetje voor voetje doorheen te gaan.

Eén van die nieuwe poorten is het maken van sokken op verzoek. Er liggen al enkele aanvragen te wachten en dan niet van mijn kinders, maar van 'vreemden' wel te verstaan. Durf ik dat ook aan?

{ ALLEMEMAGGIES }

Dat was bikkelen.. Wat leek op een eenvoudige verkoudheid, ging over op stevig hoesten, werd later vergezeld van irriterende hoofdpijn en twee vervelend verstopte oren. Na de welbekende uien naast het bed, zelfgemaakte zoutwaterdruppels en het stomen met etherische oliën blééf de 'verkoudheid' maar aan de gang. Draaierig op de benen besloot ik uiteindelijk een bezoek aan de huisarts te brengen..


Of ik nu na zeven dagen paardenmiddel weer helemaal op de been ben? Nou nee. Na eerst zo mogelijk nog zieker te zijn geworden van de penicilline, kwakkelt het ergens nog steeds, maar het lukt me wel weer wat in het huishouden op te pikken. En dat is maar goed ook! Want als er ergens toch het slob in is geraakt...  :o(

{ THEE, HONING EN CITROEN }

Het lijkt haast vanuit het niets, maar toch sluimerende het zeker al een aantal weken. Nu, in een periode van grote verandering, onverwacht goede resultaten en het enigszins kunnen ontspannen komt het er allemaal uit.

Deze mama neemt even een korte break. Mama is ziek..

{ OMA'S APPELTAART }

200 gram bloem
150 gram boter
80 gram basterdsuiker
1 eidooier
zout

5 zure appelen
70 gram suiker
(50 gram krenten)
water


Van bloem, basterdsuiker, boter, eidooier en zout een gelijkmatig zandtaartdeeg maken. De suiker oplossen in iets water en in dit suikerwater de in partjes gesneden appelen (en de gewassen krenten) verwarmen; de appelen mogen echter niet stuk koken.

Het deeg uitrollen tot een dikte van ruim ½ centimeter. Uit deze deeglap eerst de bodemvorm van de springvorm uitsnijden. Vervolgens een lange reep maken (eventueel in tweeën), ter breedte van de rand van de vorm en met een lengte van de omtrek van de rand. De ronde deegplak nu eerst op de bodem van de beboterde springvorm leggen en vervolgens de reep langs de rand van de vorm. Het vulsel in de vorm doen, deegreepjes op het vulsel leggen en de deegrand over de einden van de deegreepjes omslaan. De taart van boven bestrijken met verdunde eidooier en gedurende ongeveer 3 kwartier bakken in een warme oven.

Voor het uit de vorm nemen de taart goed laten afkoelen.

{ MIJMEREN OP EEN ZONOVERGOTEN DAG }

In mijn vorige bericht benoemde ik al dat we een heerlijk weekend achter de rug hebben. Niet alleen het weer zat mee, ook de 'moetjes' konden voor een dag of twee de kast in én we hadden een logé. Alle reden om te genieten van alle weldaad om ons heen.


Om te beginnen is er zaterdag in de tuin flink wat werk verzet. De tuin heeft voor zo'n 70% vol gelegen met trottoirtegels, waardoor we momenteel met een flink pak ophoogzand in onze maag zitten. Zonder auto en met al dat gesjouw voelt het soms werkelijk als dweilen met de kraan open, maar stukje bij beetje weet ik het zand opzij te scheppen en komt er steeds meer ruimte vrij om een echte tuin te creëren.

Zondag was de temperatuur ook weer dusdanig aangenaam dat alle kinderen lekker en lang naar buiten zijn geweest. Jongste in de tuin, middelste met de logé en een buurmeisje net buiten de poort en ook oudste met een buurjongen vermaakten zich goed. Op een gegeven moment kwam oudste zijn verkering ook nog even met weer een vriend van haar langs en zaten er zo spontaan een stuk of acht kinderen bij elkaar. Dat maakt mijn moederhart zó blij!  ♥


Zelf deed ik die dag ook niet veel en genoot van onvervalste rust. Vanuit mijn voorraad pakte ik een bol sokkengaren en zette wat nodige beginsteken op. Eerst goed de aandacht bij het boord, maar daarna: rechttoe, rechtaan. Volautomatisch, zonder er bij na te hoeven denken. En dan gebeurt het.. in het moment van die aangename rust..

Gedachten en ideeën beginnen te borrelen en schieten als gekken door mijn hoofd. Over mijn trouwe vrienden, dankbaarheid, creatieve uitspattingen, voorliefde voor oude gebruiken, eenvoud en ook.. dat boek.. Waarom laat dat idee me nou nog steeds niet los? Waarom blijven vrienden en kennissen me er om vragen en op wijzen?


Dankzij de ontspannen uurtjes op deze zonovergoten dag schiet de eerste sok flink op en kom ik uiteindelijk tot het maken van de hiel. Dit keer geen setje voor mezelf - zo kwam het tussen als die gedachten in me op - maar een verrassing voor een wel heel bijzondere vriendin. Zonder dat ze het zelf misschien echt goed beseft ben ik super trots op haar en blij dat ik haar een paar jaar terug heb mogen leren kennen.

Of zij bij het ontvangen van mijn allereerste zelfgebreide sokcadeau net zo blij zal zijn als ik bij het maken er van weet ik niet, maar het is het proberen waard. Toch? Als ze voorlopig nog trouw mee blijft lezen weet ze in ieder geval hoe veel tijd ik er in heb gestoken. Misschien wordt het handmade cadeau dan alleen om die reden al gewaardeerd  ;o)

{ SINT ZONDER CENT }

Oei.. dat was niet helemaal volgens de planning. Mijn voornemen is om drie maal in de week vroeg in de ochtend een bericht te posten, maar zoals je ziet is het me vandaag niet helemaal gelukt. We hebben een uitermate fijn weekend achter de rug waardoor vanmorgen eerst de plicht tot me riep, maar zoals je ziet..  ;o)

Allereerst natuurlijk mijn grote dank voor jullie tips op mijn oproep vorige week. Die van de verrijdbare bamboe vind ik wel een goede, ware het niet dat ik zo op het eerste idee niet zo weg ben van bamboe, maar het is iets om eens in te duiken. Hedera is ook een heel erg goed idee, maar (wat ik vergeten ben te melden) die staat inmiddels al tegen mijn pergola ter afscheiding van ons zelf gecreëerde terras. Mijn hoop is trouwens dat die Hedera ons sowieso volgend jaar al wat meer privacy zal geven. Maar welke tips ik zeker uit wil diepen zijn de Toscaanse Jasmijn, Klimhortensia, Kamperfoelie en Clematis. Dank jullie wel!

En dan nog kort: hoe gaat het bij jullie met de 'verwarmings-challenge'? Wil wel lukken met dit zomerse herfstweer hé?  ;o)


En dan die Sint. Heerlijk om te kunnen zeggen dat ik er (op één cadeautje na) al helemaal klaar voor (mee) ben. Kocht ik bij de boekhandel voor iedereen een mooi (nieuw) boek, had de goedkope supermarkt voor iedereen een juiste chocoladeletter (klein formaat) en voor de kinders elk een adventskalender. Voor allemaal nog een nieuw kleinigheidje (max € 2,50) en de rest van de cadeautjes scoorde ik via Marktplaats. Vijf cadeautjes 'de man' en klaar. Educatief, creatief en verantwoord met (uiteraard) ook nog wat snoepgoed. Meer heeft een kind toch ook niet nodig?

Tol, leesplank en bellenstok € 5,00 Marktplaats

Het is alles bij elkaar zeker geen jutezak vol, maar daar gaat naar mijn mening het feest ook niet om (voor mij hoeft het über-commerciële Sinterklaasfeest al lang niet meer). Bedenk dat er naast de viering thuis ook cadeautjes komen van school, verenigingen, grootouders en een paar bonus families. Verwennerij in overvloed!

Compleet knutselpakket inclusief verf en benodigdheden (nieuw) € 1,50 Marktplaats

Rest mij alleen nog ongezien wat cadeautjes schoon te maken, in te pakken en weg te bergen. Nog 51 dagen te gaan voor 'de grote avond' en nog 33 tot aan 17 november, de dag van de intocht. Hoe ver heb jij je er dit jaar in verdiept? Ben je ook al klaar voor pakjesavond of heb je een subtiele manier gevonden het hele circus aan je voorbij te laten gaan?

Een volgende keer zal ik het ook nog eens hebben over het zetten van de schoenen. Hoe wassen we dat varkentje elk jaar weer opnieuw? Volgt binnenkort. Nu snel aan de slag met nog een heel ander Sintcadeautje. Want dat is ook nog een optie hé? Zelf maken..  ;o)