{ TOEKOMSTMUZIEK? }

Langzaamaan vullen de kledingkasten zich met gewassen en gestreken goed, maakt de linnenkast haar naam weer waar en laten de wasmanden sinds lange tijd hun lege bodem zien. Ziek-zijn in een kledingseizoenswissel is niet écht slim bekeken..


Maar we zijn weer op het goede spoor en zoals gezegd komt het ritme weer aardig terug. Gelukkig maar, want er liggen nog wat klus- en handwerkideeën op stapel. Een voordeel van dat ziek-zijn is wel; ik wordt gedwongen de hoognodige rust te nemen. En tja.. dan gebeurt er zoals jullie weten weer heel wat. Zo borrelden er opnieuw allerlei ideeën voor de tuin omhoog, begon ik te bedenken hoe ik social media in wil blijven vullen, kwamen de emoties van afgelopen jaren er eindelijk goed uit en bedacht ik me wat ik in de tweede helft van mijn leven nóg meer voor anderen wil gaan betekenen.

Eén van de ideeën kwam weken terug al naar boven tijdens het maken van een zoveelste paar sokken. Juist het breien (handwerken, klussen of tuinieren) is voor mij een goede manier van verwerking gebleken. Gratis gezondheidszorg, so to speak. In de rust van het ritme van de naalden, het zetten van steekjes of het werken in de tuin krijg ik mijn gedachten op een rij en zorg ik er voor dat ik mijn verstand niet verlies. Iets wat me door alle gekkigheid makkelijk had kunnen gebeuren!


Maar goed.. één idee was om dit jaar één van mijn meest dierbare vriendinnen te verrassen met een zelfgemaakt cadeau. Leuk idee natuurlijk, maar daar kreeg ik dan wel direct honderdduizend twijfels gratis bij  :o( Desalniettemin heb ik het idee doorgezet en ligt er nu een pakketje klaar om binnen afzienbare tijd verzonden te worden. Een eerste paar handgemaakte sokken voor een wel heel bijzondere dame.

Misschien is dit direct de poort naar mijn toekomst; een nieuw hoofdstuk in de maak. Deuren beginnen namelijk dicht te vallen, nieuwe staan soms onverwachts voor mijn neus. Heel voorzichtig durf ik ze te openen om er voetje voor voetje doorheen te gaan.

Eén van die nieuwe poorten is het maken van sokken op verzoek. Er liggen al enkele aanvragen te wachten en dan niet van mijn kinders, maar van 'vreemden' wel te verstaan. Durf ik dat ook aan?

{ ALLEMEMAGGIES }

Dat was bikkelen.. Wat leek op een eenvoudige verkoudheid, ging over op stevig hoesten, werd later vergezeld van irriterende hoofdpijn en twee vervelend verstopte oren. Na de welbekende uien naast het bed, zelfgemaakte zoutwaterdruppels en het stomen met etherische oliën blééf de 'verkoudheid' maar aan de gang. Draaierig op de benen besloot ik uiteindelijk een bezoek aan de huisarts te brengen..


Of ik nu na zeven dagen paardenmiddel weer helemaal op de been ben? Nou nee. Na eerst zo mogelijk nog zieker te zijn geworden van de penicilline, kwakkelt het ergens nog steeds, maar het lukt me wel weer wat in het huishouden op te pikken. En dat is maar goed ook! Want als er ergens toch het slob in is geraakt...  :o(

{ THEE, HONING EN CITROEN }

Het lijkt haast vanuit het niets, maar toch sluimerende het zeker al een aantal weken. Nu, in een periode van grote verandering, onverwacht goede resultaten en het enigszins kunnen ontspannen komt het er allemaal uit.

Deze mama neemt even een korte break. Mama is ziek..

{ OMA'S APPELTAART }

200 gram bloem
150 gram boter
80 gram basterdsuiker
1 eidooier
zout

5 zure appelen
70 gram suiker
(50 gram krenten)
water


Van bloem, basterdsuiker, boter, eidooier en zout een gelijkmatig zandtaartdeeg maken. De suiker oplossen in iets water en in dit suikerwater de in partjes gesneden appelen (en de gewassen krenten) verwarmen; de appelen mogen echter niet stuk koken.

Het deeg uitrollen tot een dikte van ruim ½ centimeter. Uit deze deeglap eerst de bodemvorm van de springvorm uitsnijden. Vervolgens een lange reep maken (eventueel in tweeën), ter breedte van de rand van de vorm en met een lengte van de omtrek van de rand. De ronde deegplak nu eerst op de bodem van de beboterde springvorm leggen en vervolgens de reep langs de rand van de vorm. Het vulsel in de vorm doen, deegreepjes op het vulsel leggen en de deegrand over de einden van de deegreepjes omslaan. De taart van boven bestrijken met verdunde eidooier en gedurende ongeveer 3 kwartier bakken in een warme oven.

Voor het uit de vorm nemen de taart goed laten afkoelen.

{ MIJMEREN OP EEN ZONOVERGOTEN DAG }

In mijn vorige bericht benoemde ik al dat we een heerlijk weekend achter de rug hebben. Niet alleen het weer zat mee, ook de 'moetjes' konden voor een dag of twee de kast in én we hadden een logé. Alle reden om te genieten van alle weldaad om ons heen.


Om te beginnen is er zaterdag in de tuin flink wat werk verzet. De tuin heeft voor zo'n 70% vol gelegen met trottoirtegels, waardoor we momenteel met een flink pak ophoogzand in onze maag zitten. Zonder auto en met al dat gesjouw voelt het soms werkelijk als dweilen met de kraan open, maar stukje bij beetje weet ik het zand opzij te scheppen en komt er steeds meer ruimte vrij om een echte tuin te creëren.

Zondag was de temperatuur ook weer dusdanig aangenaam dat alle kinderen lekker en lang naar buiten zijn geweest. Jongste in de tuin, middelste met de logé en een buurmeisje net buiten de poort en ook oudste met een buurjongen vermaakten zich goed. Op een gegeven moment kwam oudste zijn verkering ook nog even met weer een vriend van haar langs en zaten er zo spontaan een stuk of acht kinderen bij elkaar. Dat maakt mijn moederhart zó blij!  ♥


Zelf deed ik die dag ook niet veel en genoot van onvervalste rust. Vanuit mijn voorraad pakte ik een bol sokkengaren en zette wat nodige beginsteken op. Eerst goed de aandacht bij het boord, maar daarna: rechttoe, rechtaan. Volautomatisch, zonder er bij na te hoeven denken. En dan gebeurt het.. in het moment van die aangename rust..

Gedachten en ideeën beginnen te borrelen en schieten als gekken door mijn hoofd. Over mijn trouwe vrienden, dankbaarheid, creatieve uitspattingen, voorliefde voor oude gebruiken, eenvoud en ook.. dat boek.. Waarom laat dat idee me nou nog steeds niet los? Waarom blijven vrienden en kennissen me er om vragen en op wijzen?


Dankzij de ontspannen uurtjes op deze zonovergoten dag schiet de eerste sok flink op en kom ik uiteindelijk tot het maken van de hiel. Dit keer geen setje voor mezelf - zo kwam het tussen als die gedachten in me op - maar een verrassing voor een wel heel bijzondere vriendin. Zonder dat ze het zelf misschien echt goed beseft ben ik super trots op haar en blij dat ik haar een paar jaar terug heb mogen leren kennen.

Of zij bij het ontvangen van mijn allereerste zelfgebreide sokcadeau net zo blij zal zijn als ik bij het maken er van weet ik niet, maar het is het proberen waard. Toch? Als ze voorlopig nog trouw mee blijft lezen weet ze in ieder geval hoe veel tijd ik er in heb gestoken. Misschien wordt het handmade cadeau dan alleen om die reden al gewaardeerd  ;o)

{ SINT ZONDER CENT }

Oei.. dat was niet helemaal volgens de planning. Mijn voornemen is om drie maal in de week vroeg in de ochtend een bericht te posten, maar zoals je ziet is het me vandaag niet helemaal gelukt. We hebben een uitermate fijn weekend achter de rug waardoor vanmorgen eerst de plicht tot me riep, maar zoals je ziet..  ;o)

Allereerst natuurlijk mijn grote dank voor jullie tips op mijn oproep vorige week. Die van de verrijdbare bamboe vind ik wel een goede, ware het niet dat ik zo op het eerste idee niet zo weg ben van bamboe, maar het is iets om eens in te duiken. Hedera is ook een heel erg goed idee, maar (wat ik vergeten ben te melden) die staat inmiddels al tegen mijn pergola ter afscheiding van ons zelf gecreëerde terras. Mijn hoop is trouwens dat die Hedera ons sowieso volgend jaar al wat meer privacy zal geven. Maar welke tips ik zeker uit wil diepen zijn de Toscaanse Jasmijn, Klimhortensia, Kamperfoelie en Clematis. Dank jullie wel!

En dan nog kort: hoe gaat het bij jullie met de 'verwarmings-challenge'? Wil wel lukken met dit zomerse herfstweer hé?  ;o)


En dan die Sint. Heerlijk om te kunnen zeggen dat ik er (op één cadeautje na) al helemaal klaar voor (mee) ben. Kocht ik bij de boekhandel voor iedereen een mooi (nieuw) boek, had de goedkope supermarkt voor iedereen een juiste chocoladeletter (klein formaat) en voor de kinders elk een adventskalender. Voor allemaal nog een nieuw kleinigheidje (max € 2,50) en de rest van de cadeautjes scoorde ik via Marktplaats. Vijf cadeautjes 'de man' en klaar. Educatief, creatief en verantwoord met (uiteraard) ook nog wat snoepgoed. Meer heeft een kind toch ook niet nodig?

Tol, leesplank en bellenstok € 5,00 Marktplaats

Het is alles bij elkaar zeker geen jutezak vol, maar daar gaat naar mijn mening het feest ook niet om (voor mij hoeft het über-commerciële Sinterklaasfeest al lang niet meer). Bedenk dat er naast de viering thuis ook cadeautjes komen van school, verenigingen, grootouders en een paar bonus families. Verwennerij in overvloed!

Compleet knutselpakket inclusief verf en benodigdheden (nieuw) € 1,50 Marktplaats

Rest mij alleen nog ongezien wat cadeautjes schoon te maken, in te pakken en weg te bergen. Nog 51 dagen te gaan voor 'de grote avond' en nog 33 tot aan 17 november, de dag van de intocht. Hoe ver heb jij je er dit jaar in verdiept? Ben je ook al klaar voor pakjesavond of heb je een subtiele manier gevonden het hele circus aan je voorbij te laten gaan?

Een volgende keer zal ik het ook nog eens hebben over het zetten van de schoenen. Hoe wassen we dat varkentje elk jaar weer opnieuw? Volgt binnenkort. Nu snel aan de slag met nog een heel ander Sintcadeautje. Want dat is ook nog een optie hé? Zelf maken..  ;o)

{ WIE HEEFT DE GOUDEN TIP? }

Ondanks dat heerlijk zomerse herfstweer blijkt het even lekker in de tuin zitten toch nog wel een dingetje te zijn.. Mijn tuin heeft namelijk tussen mij en mijn beider buren nauwelijks (hoge) beplanting staan. Daarbij blijken beider buren elkaar na decennia buurtbewonerschap erg aardig te vinden en communiceren ze dagelijks hun belevenissen breeduit over en weer óver mijn tuin heen. En om dan maar heel eerlijk te zijn; ik ben daar (stiekem nu al) een beetje klaar mee. En dan heb ik het nog niet eens over de altijd aanwezige nieuwsgierigheid en bemoeienis met mij en mijn gezin; continu vragen wat ik aan het doen ben, onderbreken of ongevraagd meepraten als ik met mijn kind(eren) of visite in gesprek ben of vragen waar we heen gaan als we de deur uit gaan..


Het zijn echt schatten van mensen hoor, eerlijk waar, maar ik hecht toch zeker aan mijn privacy. Dit alles brengt dan ook met zich mee dat ik in rap tempo aan het zoeken ben gegaan naar oplossingen. Een hoog hek zou fijn zijn, maar bij nood goede buren om op terug te vallen is ook geen overbodige luxe. Daarom pakte ik het iets vriendelijker aan en ging op zoek naar wat groene oplossingen.

Om een laag en voor jongste goed te beklimmen hekwerk weg te werken dacht ik er aan twee fikse, eetbare vlierbessen te bestellen, maar waarschijnlijk worden dat toch twee groenblijvende Laurierstruiken. Links zou op deze manier gedekt zijn, dan rechts nog.


Als één van mijn rechter buren halverwege in hun tuin staat, kijkt deze recht mijn keuken binnen. En nee, dan bedoel ik niet 'ze kúnnen mijn keuken in kijken'; ze dóen dat dus gewoon. En dan is het heel simpel: dat vind ik niet nodig. Heeft ook weer iets met privacy te maken. Vandaar dat ik een tijdje terug bij Vreeken's Zaden al een mooie vijgenboom (Brown Turkey) en guave (Psidium Guajava) kocht. Beiden kunnen een fikse hoogte krijgen, maar hebben een verschil: de vijg verliest in de winter zijn blad, de guave daarentegen niet. Mooi! Komt de vijg in de buurt van mijn inmiddels zelf gecreëerde terras te staan en heb ik de guave halverwege op een zeer strategisch zichtpunt geplaatst. Nu maar hopen dat beide planten aan zullen slaan! In mijn eigen tuin meer beschut en op mezelf kunnen zitten vind ik wel zo'n prettig idee.


Maar naast al dit groen moet ik nog dringend op zoek naar een mooie snelgroeiende groenblijvende klimplant. Heeft iemand daar misschien een idee over? Buurvrouw links heeft namelijk een slechte gewoonte waar ik helaas veel hinder van ondervind: ze rookt. Op zich niet zo heel erg natuurlijk (haar lijf), maar ze rookt nooit binnen, alleen buiten. Pal naast de afscheiding van onze tuin. Pal naast mijn achterdeur, met de asbak (leeg plantenbakje) hangend aan de afscheiding. Niet alleen het roken op zich geeft nare luchten, ook het achtergebleven bakje vol as stinkt als een gek. Jak! En dan heb ik het nog niet eens over de hele vroege ochtenden waarop ik mijn ramen open gooi om mijn huis te vullen met heerlijk frisse ochtendlucht... Afijn.. op zoek naar een mooie snelgroeiende groenblijvende klimplant dus. Heeft één van jullie misschien een goed idee?