{ POST A OF POST B }

Goede opmerking Marleen! Maar om eerlijk te zijn: eigenlijk werk ik in mijn kasboek helemaal niet met posten. Ik vind het namelijk helemaal niet zo belangrijk om achteraf te zien waar ik mijn geld precies aan uit geef. Mijn geld wordt namelijk op voorhand al in posten verdeeld. Kijk maar:
  1.    Boodschappen
  2.    Kapper
  3.    Cadeau's
  4.    Zakgeld
  5.    Extra
Door op voorhand je geld op te delen zie je in een oogwenk of er nog wat te besteden is. Of je nog naar de kapper kunt bijvoorbeeld. Of met Koningsdag een ijsje bij de salon kunt halen. Als je op voorhand een bedrag uit de goede post neemt, weet je in een mum van tijd ook precies waar je mogelijk (te) veel geld aan uit geeft.


Maar even terug: het in huis gehaalde bedrag noteer je allereerst direct als inkomsten in je kasboek, met daarbij de onwrikbare regel dat alles wat vanaf dan betaald moet worden, wordt verantwoord met een bonnetje. Jawel.. ook al ben je het zelf!  ;o)  Zo hou je het kasboek namelijk goed kloppend.

Bij mij thuis wordt vervolgens het geld (afgezien van zakgeld) per post opgeborgen. Dat kan in een grote knip met veel vakken zijn, maar bijvoorbeeld ook in lege jampotjes of enveloppen. Per keer dat er boodschappen gedaan moeten worden haal je een bedrag uit je post en ga je op stap. 'Ja, maar wat als ik dan niet genoeg geld bij me heb?'. Dan laat je dat shirtje nog maar even hangen of ga je de dag erna voor die ene aanbieding terug. Wist je dat als je 24 uur wacht met die 'o zo nodige uitgave', die uitgave soms helemaal niet meer zo nodig blijkt te zijn? Planning en bewustwording!


Blijft er door het bewuste uitgeven aan het eind van een periode een klein geldbedrag over, dan schuif je dat netjes door naar je spaarvarken, jampotje, envelop, beurs, knip, bankrekening, whatever! Maar schuif het opzij. Voor later  ;o)

{ MIJN KASBOEK }


kas·boek (het; o; meervoud: kasboeken)
1 boek waarin ontvangsten en uitgaven worden opgetekend


Of er hier nu online behoefte aan een uitleg over het gebruik van een kasboek is, is mij niet helemaal duidelijk, maar aangezien ik er persoonlijk wel op aangesproken wordt zal ik toch een korte uitleg geven. Want hoe werkt zo'n kasboek nou precies? En wat heeft het eigenlijk voor zin? Uit eigen ervaring kan ik zeggen: een kasboek werkt heel prettig, is in het begin misschien behoorlijk confronterend, maar het heeft wel degelijk zin. Zeker als je zachtjes aan de grip op je geld aan het kwijt raken bent. Kijk maar eens mee hoe ik mijn kasboek gebruik:


In de kast ligt een heel gewoon schrijfschrift met balpen. Ten tijde van mijn huwelijk gebruikte ik twee schriften: één met daarop 'kas' en één met de tekst 'bank', maar tegenwoordig werk ik alleen nog maar met 'kas'. Wél kijk ik zeer geregeld mijn bankrekening even op juistheid na.

Eens per maand haal ik dan een vooraf vastgesteld bedrag van de rekening en vervolgens betaal ik dáár alle boodschappen van. Dit houdt me namelijk scherp. Scherp zeg je? Ja.. want door elk te betalen bedrag letterlijk uit mijn knip te zien verdwijnen denk ik wel twee keer na voordat ik weer een uitgave denk te gaan doen..  ;o)

Door daarnaast alle uitgaven bij te houden, krijg ik een goed beeld van waaraan ik mijn geld heb uitgegeven. Aan boodschappen bij de supermarkt bijvoorbeeld of bij de speciaalzaak, op de markt, bij de kapper, voor cadeau's, een dagje uit.. Inzicht. En daar draait het dan ook om. Inzicht!



Maar naast 'inzicht' hoort ook zeker het woord 'bewustwording'. Alleen al het feit dat je gaat merken hoe vaak je een bonnetje naast het kasboek legt of al die keren dat je wéér een bedrag op moet schrijven. Wat dacht je van aan het einde van een periode de balans opmaken en zien hoe veel (meer) je aan bijvoorbeeld kleding, schoenen of accessoires uitgaf dan dat je eigenlijk dacht?

Inzicht en bewustwording. Het zijn de eerste stappen naar een zuiniger manier van leven. En wie schrikt van de hoge prijzen die een echt kasboek moet kosten: nergens voor nodig. Een eenvoudig schrijfschrift kost je misschien net één of twee euro en geloof me: die 'werken' net zo goed  ;o)

{ MIJN GRIP OP GELD }

Nog steeds zijn er mensen die moeite hebben de eindjes aan elkaar te knopen. Op straat hoor je steevast de woorden 'ontslag', 'scheiding', 'uitkering', 'schuld'... Gezinnen die ontwricht worden, al dan niet door keuzes, zelf gemaakt. Een groot deel van Nederland heeft het moeilijk en raakt door alle rekeningen en verplichtingen de grip op geld volledig kwijt. Hoe hou je nog zicht op datgene waar tegenwoordig alles zo'n beetje om draait? Hoe weet ik in deze mijn hoofd nog steeds boven water te houden?

Wel, sinds jaar en dag maakte ik altijd gebruik van een budgetlijst. Een simpel Excel-bestand met daarin alle inkomsten en uitgaven welke ik over een jaar verspreid verwachtte, maar met daarbij later ook de werkelijke bedragen ingevuld. Wat ik me echter in al die jaren niet eerder realiseerde..


Vaste lezers en bekenden weten dat mijn hart uit gaat naar het eenvoudige leven van zo ongeveer een eeuw terug. Begrijp me goed, ik ben me er uitermate van bewust dat het leven toen voor een doorsnee gezin verre van eenvoudig was; ik bedoel dan ook de 'simplicity' uit die tijd. Nog niets geen computer, het altijd te bereiken moeten zijn, telefoon of televisie. Thuis de handen uit de mouwen deed je om jezelf in leven te houden, in de achtertuin werden als het kon groenten en fruit verbouwd en broodnodige boodschappen haalde je nergens anders dan bij de plaatselijke winkelier. En het financiële plaatje? Dat hield je bij in een simpel, maar zeer doeltreffend kasboek of schrift. Zo één waar ik zo af en toe best nog wel eens in terug zou willen kijken...

Ooit vertelde iemand me oude kasboeken van haar moeder te hebben gevonden en hoe fijn ze het vond om daar even mee te gaan zitten. Terug in de tijd.. Het was voor mij het moment van besef dat ik met mijn o zo mooie, handige goedwerkende Excel-bestand werkelijk niets tastbaars voor later aan het maken was. Geen oud, opgebruikt boekje, onder in de la, voor als ik er later niet meer ben..

Dus ben ik zo'n drie jaar geleden met dat technologische hoogstandje gestopt en overgestapt op een ouderwets schrijfschrift. Alle inkomsten en uitgaven worden netjes ouderwets genoteerd. En omdat ik met recht van mezelf durf te zeggen dat ik al jaren een goede grip op mijn financiën heb, deel ik graag waarom ik hier gebruik van maak. Maar ook hoe jij makkelijk en effectief zo'n kasboek bij kunt houden. Als jullie er interesse in hebben tenminste. En niet nu, maar in een later bericht. Ik ga eerst nog even wat dozen pakken..  ;o)

{ MIJN MOEDERDAG }

Als vaders moeder vergeten, heb je steevast treurende kinders in huis..  :o(

Ach.. eigenlijk is het elk jaar wel hetzelfde. Maar met een vakantie voorafgaand aan zo'n bijzondere dag, kan ik er mijn klok op gelijk zetten dat de kinderen met lege handen staan. Zo ook zaterdagmiddag, bemerkte ik. Tussen neus en lippen door benoemde ik de aankomende dagen en bij het woord 'Moederdag' zag je ze lichtelijk schrikken. Dat vind ik dan zó vervelend!

Gelukkig is mijn oudste al een echte zelfstandige knul aan het worden en vroeg me dan ook of hij nog even naar het dorp kon. Na overleg met zijn zusje ging hij met slechts € 5,00 op pad en tja.. wat kan ik anders zeggen dan dat het werkelijk een kind van zijn moeder is?


Zondagmorgen werd ik verrast met een eau de parfum, reep chocolade en twee über vrolijke decoraties voor in de tuin. Vijf euro zei ik net hé?! Vind je dat niet geweldig? Nou.. ik wel! Ik kan je dan ook zeggen dat ik SUPER trots op hem ben. Mijn kanjer, op stap voor zijn moeder met de verantwoording voor de rest van het gezin. Mijn hartvormige afbakbroodjes en de zaterdag door de kinderen geplukte boterbloemen maakten deze Moederdag misschien nog wel meer bijzonder dan al de jaren ervoor.

's Morgens in alle vroegte drie heerlijk ondeugende droppies in mijn bed. Da's voor mij nou écht een momentje van geluk  *Ü*

En ja.. het kan écht, alles voor die prijs in huis halen. Zelfs ik was een beetje verbaast.. ;o)

{ NOG MEER GROEN }

Als je ook maar heel even dacht dat de genoemde plantjes in mijn vorige bericht het enige is wat je op mijn drie vierkante meter betonnen plaat kunt vinden, dan heb je het toch echt helemaal mis. Want er is nog meer!  ;o)

Zo hebben we dacht ik vorig jaar (of alweer het jaar daarvoor, het gaat zó snel!) een paar zaailingen uit het gemeentepark gered. Jonge plantjes van (zover ik weet) de 'gewone esdoorn' stonden met tientallen, misschien wel honderden verspreid onder de grote moederboom. Klaar om samen met de 'veel te hoge' grassprieten te worden weggemaaid. Nou.. niet als ik met kinders langs loop hoor!  ;o)

Esdoorn

Een paar plantjes werden voorzichtig uit de grond getrokken en meegenomen naar huis. Eerst even binnenshuis in wat water bij laten komen om niet veel later met de wortel in een pot grond weer buiten te zetten. En tja.. wat er dán gebeurt..

Oudste wilde naast al die gratis stekjes ook wel eens een eigen plantje kopen en slaagde bij Vreeken's zaden in Dordrecht voor een 'cola-plant'. Ja echt hoor! Ze bestaan  ;o)  Wrijf er maar over en je waant je met een heus glas cola in je hand. Zo leuk!

Cola-plant

En om nog een beetje door te gaan, staan er tussen al het eerder genoemde groen ook nog wat kruiden en bloemen door. Rozemarijn bijvoorbeeld en kamille. Een gekregen laurier en salie. Thijm en munt zijn vorig jaar niet zo'n succes gebleken, die hebben we hier dit jaar niet, maar wie weet doen ze het straks in de tuin wel gewoon goed. Dit jaar heb ik wel voor het eerste een dahlia gezaaid. Wat ben ik benieuwd!

Rozemarijn

Dahlia

Eens even denken.. volgens mij heb ik dan nu alles wel gehad.. Oh nee! Weet je welk gratis groen we óók nog hebben staan? Een kastanje!  :o)  Ja echt hoor, je zou het toch haast niet meer geloven? Maar het is toch écht waar. Een hele gewone op straat gevonden kastanje geeft ons inmiddels ook al wat aardig groen. Vind je het niet geweldig?! Hier geniet ik nou van  *Ü*

Kastanje

Maar nu is het wel een beetje vol geworden hoor. Met ook nog een klein tuinbankje is de bewegingsruimte niet al te veel. Maar we kunnen buiten zitten! En ondanks de drukke doorgaande weg onder onze voeten kunnen we dat toch lekker in een heerlijk groene omgeving  ;o)

{ GRATIS GROEN }

Tjonge.. dat was nog een heel gedoe. Kwam ik er toch net achter dat de pagina-link naar 'Mijn moestuin' het helemaal niet deed! Maar het is opgelost: vanaf nu kan ik hem weer bij gaan houden  ;o)

En dan beginnen we maar gelijk met wat er nu allemaal nog in potten en manden op mijn balkon staat. Zoals veel van jullie weten beschik ik nu nog over zo'n drie vierkante meter beton, in de vorm van een rechthoek en onderbroken door twee openslaande deuren. Niet echt veel ruimte dus, maar tóch staan er wat plantjes op.


Om te beginnen heb ik eerder dit jaar (ik geef toe: heel bewust) wat vaker mijn boodschappen bij Albert Heijn gedaan. Niet om zelf die felbegeerde moestuintjes te scoren (daar koop ik dan weer nooit genoeg voor), maar wel om juist in die periode achter de meest volle kar met boodschappen aan te sluiten. Liefst met minimaal twee kinderen aan mijn zij en voor je het weet krijg je van de beste mijnheer of mevrouw voor je de bakjes in de handen gestopt. Niet altijd hoor! Dat geef ik toe, maar over het algemeen..  ;o)



Die moestuinplantjes staan inmiddels buiten in wat grotere terracotta potten en doen het tot nu toe boven verwachting goed. Acht cherrytomaten, twee komkommers, één boon, dertien wortelen, negen radijzen en twee zonnebloemen. Daarnaast heb ik sinds een jaar of twee ook een kruisbes-, aalbes- en bramenstruik op mijn balkonnetje staan. Ja écht hoor! Gewoon op die paar vierkante meters  ;o)  Naast de gratis tuintjes kocht ik nog wat zaad voor lavendel, aardbeien en een bloem (naam kwijt..) die nu ook allemaal boven de grond gekomen zijn.

Over niet al te lange tijd mogen de fruitstruiken de echte volle grond in en hoop ik dat ze me volgend jaar hun dank door groei en vruchten zullen laten zien. Ook mag ik stekken van een wel heel erg lekkere druif tegemoet zien en jeukten mijn handen van de week toen ik langs wat nieuwe fruit- en notenstruikjes liep..


Maar.. nog even geduld, nog niet als een bezetene in gaan slaan en nog heel even volhouden, zowel de plantjes als ikzelf  ;o)  De vooruitzichten zijn in ieder geval rooskleurig; een langwerpige tuin op het zuiden. Véél te warm voor mij, maar perfect voor de groei van onbespoten vitamientjes. Met als gevolg dat we het hier straks op mijn blog niet alleen nog over 'crafts' hebben, maar ook de 'skills' zullen weer om de hoek komen kijken. En om dan ook nog maar eens heel erg eerlijk tegen jullie te zijn.. Ik kan niet wachten!  ;o)

{ VOL VERTROUWEN }

Ken je dat gevoel? Na een lange, vermoeide dag nog even een fikse tik na krijgen en dan niets liever willen dan dat het even herfst is..

Zo'n moment had ik net; willen dat het herfst is. Sinds lange tijd de kachel weer aan kunnen zetten, een goed getrokken kruidenthee drinken die nét wat lekkerder smaakt dan in de zomer en met mijn allerlekkerste lievelingssokken mijn benen opgetrokken op de bank om onder een warme deken weg te dromen in mijn favoriete boek. Maar het is lente.


Ach.. ik weet niet wat het is, ik heb gewoon een zwak voor herfstige dagen. Altijd al gehad trouwens. Maar nu zo af en toe, met al dat gedoe van wederom rechtszaken en gebakkelei over het hoofd van een kind.. Het zal vast aan mij liggen, maar begrijpen doe ik het niet. Niet lang geleden samen een liefdevolle, respectvolle en alles omvattende liefdesrelatie mogen beleven, zielsverwanten voelen, om nu maar net te doen of alles nooit heeft bestaan. Echte liefde houdt nooit over. Of toch? Ik werd zwanger, hormonen gierden als wilde idioten van links naar rechts door mijn lijf, maar dat te zeggen is klinkklare kolder, zo is mij verteld..

Hoe ik hier alles op kom is eigenlijk heel simpel. Met het opruimen, beetpakken en uitzoeken voor een verhuizing kom je meestal veel meer tegen dan je lief is. Liefdesbrieven vanuit de tijd dat je grote liefde in het buitenland studeerde bijvoorbeeld, een pasfoto met die altijd mooie glimlach waar ik nog steeds zo van smelt.. Of een kleine love-note, weggestopt in een mijn agenda.. Het zijn de pijnscheutjes in mijn hart, de bevochtigers van mijn ogen.. Ware liefde van één kant..


Net als met de scheiding van mijn man laat ik de emoties toe, als ik alleen ben, met de kinderen uit huis of in diepe slaap. Opkroppen heeft geen zin, daar verziek in alleen mijn lijf maar mee. Zo'n verlies als nu moet gewoon een plek gaan krijgen, zal mettertijd ook vast verdwijnen, maar eerst moet ik er nog even doorheen. En niets is dan mooier om te zien dat zo'n simpele timing van kunnen verhuizen me op weg helpt het verleden te accepteren.

Straks zit ik in mijn nieuwe huis, mag ik schoffelen tussen mijn plantjes, zaai ik op mijn knieën winterse kost en kijk met nieuwe hoop de toekomst van mij en mijn kinderen tegemoet. Vol goede hoop, wetende dat alles zo zijn bedoeling heeft. Het duurt misschien even, maar het komt goed..