{ WAT HET ME KOST }

Als ik diep in mijn hart kijk, ben ik altijd al liefhebber van de jaren '40 geweest. Of het nu komt omdat ik me er momenteel steeds meer mee inlaat of omdat er daar rondom een hype is ontstaan, dat is me niet helemaal duidelijk, maar het lijkt wel of ik niet (meer) de enige ben. En dat is fijn, want op steeds meer plekken zijn er 'vintage' kleding- en meubelstukken te vinden. Helaas hangt er over het algemeen wel een behoorlijke prijskaart aan..


Het was in mijn vroege moeder-dagen dat ik er samen met het ouderlijk gezin nog wel eens een dag op uit ging. Een zogeheten familie- of gezinsdag noemden we dat. Bezochten we een openluchtmuseum; steevast werd er gezegd dat het écht iets voor mij was. De kleding, de schoenen, inrichting van huizen. Sober, summier, maar afdoende. De interesse in de manier van leven in en vlak na de oorlog heeft me altijd al geïnteresseerd. Het is nét of ik niet op mijn plek ben in mijn huidige leven, maar een zeventig tot tachtig jaar terug al in leven ben geweest. Het voelt alles als bekend, vertrouwd.. Als thuis.. Het geeft me rust en brengt me op mijn gemak. Nou, geloof me.. ouder word ik wel met de dagen, maar zó oud ben ik toch ook nog weer niet..  ;o)

Terwijl ik me steeds weer en meer in de leefwijze van onze voorouders verdiep, voel ik me niet alleen steeds meer thuis, ik ontdek ook steeds meer. Logisch natuurlijk, maar het leuke is dat ik steeds meer ontdek hoe mijn innerlijke manier van denken, doen en laten, veel lijkt op hoe mijn oma vroeger geleefd moet hebben. Sober, maar met alle (financiële) touwtjes in handen. Zou ik mijn (strijd)kracht misschien van haar gekregen hebben?

Maar goed.. die kant wilde ik verder niet heen. Wat ik als antwoord op een eerder gestelde vraag wilde geven: hoe doe ik dat toch, met al die breiprojecten en bolletjes wol. Nou.. ik kan je er hier een mooi voorbeeld geven:

Om meer naar mijn eigen innerlijk 'ik' te luisteren, me meer op mijn gemak te voelen en me wat meer te steken in de kleding van vroeger dagen, heb ik - gezien mijn wat krappe budget - besloten mijn kleding dan maar zelf te gaan maken. Met in de vele oude boeken genoeg brei-, haak- en naaipatronen, moet dat niet al te moeilijk zijn. Toch? Fout.. Want hoe leuk de patronen ook zijn, ze zijn best lastig te lezen. Waarom? Omdat men in die tijd schijnbaar allemaal wel wist hoe je moest breien. Vandaar dat sommige handelingen niet of nauwelijks worden uitgelegd of beschreven. Maar ook de aangegeven maten zijn heel anders dan de confectiematen van nu.. Balen! Maar met een beetje geduld.. euhh.. heel veel geduld  ;o)  moet het vast te doen zijn..

Nee.. ik ben geen snelle breister. En nee, al helemaal geen doorgewinterde, maar met nog genoeg dagen tot aan korte mouwen-weer en avonden zonder afleiding van een televisie moet het vast haalbaar zijn. Zelfs voor mij!

En de kosten van dit schattige shirtje? Ik denk nog geen € 5,00 in totaal. Kijk.. dan wordt het leuk hé?  ;o)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten