{ STRENG ZIJN. VOORAL HEEL STRENG ZIJN }

Eigenlijk wilde ik hier boven zetten: 'eten wat de pot schaft'. Vorige week deed ik namelijk niet als normaal mijn boodschappen aan de hand van een vooraf opgestelde boodschappenlijst, maar wipte op maandagmorgen het plaatselijke voedselverdeelcentrum binnen. Laten we zeggen een soort voedselbank, maar dan met minder strenge toelatingseisen. Dit keer mocht ik aardig wat mee naar huis nemen. Voorverpakte gesneden (wok)groeten, fruit, luxe mueslibroodjes en wat stuks verpakte groenten. Sowhee, da's lekker! Maar dan komt mijn gevecht..


"Een gegeven paard.." ik weet het.. Maar de zakken voorgesneden groenten zijn veelal van een kilo zo groot en net op de datum. Direct gebruiken dus én een heleboel weggooien. We zijn omgerekend maar met twee personen (de jongste eet écht nog niet zo veel), waardoor ik vier maaltijden van één zo'n zak kan maken. "Lekker!" zou je zeggen, maar een vriesla is snel vol, wokgroenten vind ik persoonlijk na invriezen niet meer lekker wokken en vier dagen dezelfde groenten op tafel.. Ik laat de zakken dus veelal liggen. Blijven over brood, groenten en fruit. Groenten gaan over het algemeen redelijk, maar zeker fruit is niet altijd aanwezig. Brood (ik zal heel eerlijk zijn) voelt oud als ik het klaar maak. Als ik een op de 11e een brood haal met datum de 4e.. "Het komt uit de vriezer.." Ja, maar hier in de schappen is het inmiddels al weer ontdooid en thuis moet het weer in de vriezer. En om eerlijk te zijn.. is het nódig mijn kinderen oud brood te geven?

Je begrijpt me vast als ik zeg dat ik er niet zo vaak meer langs ga. Bij drukte buiten voor het pand te moeten wachten, het gedrang in het te kleine winkeltje.. Nee.. het geeft in mijn hoofd een niet te omschrijven vervelend gevoel waardoor ik heb besloten dit écht als superdepuper noodvoorziening te zien. Ik haal mijn groenten dan toch liever vers en het brood net gebakken. Maar daar moet ik wel wat voor doen!

Streng zijn. Vooral heel streng zijn.

Dus neem ik op zondagavond pen en papier bij de hand, check ik mijn agenda of er eventuele druk gevulde dagen zijn (en dus een makkelijke maaltijd) en duik de koelkast, vriezer en voorraadkast in. Wat hebben we nog liggen? Hoe kan ik goedkoop, lekker en vooral gezond combineren? En aan de hand daarvan maak ik een eerste opzet van mijn weekmenu. Aangezien ik een "nee/nee"-sticker op de bus heb klik ik vervolgens online naar de reclamefolder van mijn vaste supermarkt en vul de week verder in.


Dan de maandagmorgen. Kids naar school en door naar de supermarkt. Ik probeer in één keer alle weekboodschappen mee te nemen, zodat ik er de rest van de week geen omkijken meer naar heb. Dat geeft rust, weet je? Weten dat je voor de hele week alle benodigde ingrediënten voor de warme maaltijden binnen hebt. En weet je nog meer? Natuurlijk is het elke week weer spannend om bij de kassa te zien of je je aan je budget hebt kunnen houden. Maar als ik dan als vanmorgen met € 48,60 nog net binnen mijn wekelijkse budget van € 50,00 ben gebleven, dan geeft mij dat een happy feeling!

En nee, ik kán nu de rest van de week geen boodschap meer doen, maar in principe heb ik alles in huis om ons de komende zeven dagen goed en gezond te voeden. En mocht ik tóch nog iets te kort komen? Dan worden we óf heel creatief, óf ik pak een centje uit de boodschappenspaarpot. Want pak ik op zondagavond pen en papier er bij, gaan de overgebleven munten netjes opzij. Voor nood!

In het begin is het best even wennen, je strikt te houden aan wat je écht nodig hebt, dus wat je op je lijstje hebt genoteerd. Maar als je eenmaal door hebt dat je door dit systeem eigenlijk heel erg genoeg en voldoende voeding en overige voorraad in huis hebt.. Het scheelt een bom duiten!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten