{ WILSBESCHIKKING }

Zo.. da's wel even direct een binnenkomer hé? Maar zeg eens eerlijk.. heb jij hier al eens over nagedacht?

Met pijn in mijn hart moet ik zeggen dat ik om mijn heen steeds meer zie hoe ouders, partners of geliefden plotsklaps weg kunnen vallen. Naast het verwerken van de verbijstering en het immense verdriet, komt met spoed het nadenken over de uitvaart om de hoek. Maar wie wil daar op zo'n moment nu aan denken? Wie heeft in tijd van rouw de kracht helder na te gaan? Maar het moet..

Zoals misschien nog wel bekend denk ik onder mijn dagelijkse wandelingen altijd veel en lekker na. Zo ook een aantal keer over dit onderwerp. En dan denk ik.. wie kent mij nu beter dan dat ik mezelf ken? Welke vorm van uitvaart, welke vorm van gedenkplaat hoort nu echt bij mij? Kijk.. misschien heb jij het geluk gevonden en staat er dag en nacht een partner aan je zijde. Die zal jou vast en zeker ook goed kennen, je praat er misschien samen wel eens over, maar wat als hij of zij eerder gaat dan jij? Wat als je - net als ik - alleen in het leven staat? Is er dan iemand die jou zo goed kent?


Al deze vragen in combinatie met een leeftijd die mogelijk al over de helft van mijn bestaan is gegaan, plús het onder ogen komen van een wel hele mooie bij mij passende tekst, is voor mij een reden geweest eens rustig aan mijn bureau te gaan zitten. Via de website Uitvaartinfotheek vond ik dit eenvoudige, maar doeltreffende voorbeeld van een wilsbeschikking en vulde het in.

Natúúrlijk voelt het raar hier (al) mee bezig te zijn. En nee.. ik heb écht geen plannen het bijltje er al bij neer te gaan gooien, maar ja.. ik heb het nu eenmaal niet helemaal voor het zeggen hé? Dus om hen die mij na staan bij hun verlies een klein beetje zorg te ontnemen, maakte ik nu alvast wat tijd voor ze vrij. Uiteraard in de hoop dat deze papieren voorlopig nog héél lang in de multomap mogen blijven. Maar toch.. je weet maar nooit..

7 opmerkingen:

  1. Goed dat je het geregeld hebt... dat geeft vast rust...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het is ook iets waar ik al vaak over na heb gedacht. En wat is er nu mooier dan zelf bepalen hoe jouw afscheid is? Zoals jij zegt: wie kent jou het beste? Ik ga er ook van uit dat jou nabestaanden de papieren nog lang niet nodig zullen hebben, maar het is fijn dat je alles al hebt geregeld. Ik denk dat ik er ook binnenkort maar eens voor ga zitten (in de hoop dat het dan niet al te laat is).

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goed dat je zo iets op papier hebt staan, ik heb enkel tegen manlief gezegd dat ik het sober en zo milieu vriendelijk mogelijk wilde. Om eerlijk te zijn bij het lezen van het voorbeeld van een wilsbeschikking heb ik ook niet echt een voorkeur.

    Ik heb meer dat men moet doen wat zij willen en goed bij voelen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik ben alleenstaand en heb een volwassen dochter, mocht mij iets overkomen kan zij dus alleen met haar vriend overleggen wat er moet gebeuren. Daarom heb ik mijn wensen over mijn verscheiden op papier gezet. Niet dat zij dit tot op de letter moet uitvoeren, maar meer als een leidraad over wat ik prettig zou vinden, maar met de vrijheid om dingen aan te passen als er dingen zijn die voor haar gevoel en haar rouwverwerking anders kunnen. Ans

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Beetje vreemd, maar goed om te doen.
    Hoewel ik maar een ding heb als vraag ( ik vind sowieso dat de uitvaart aan nabestaanden is, die moeten er troost uit halen), maar nog even kijken naar de overledene.....dat zou ik graag schrappen.
    Niet voor directe familie natuurlijk, maar voor nieuwsgierige kijkers.

    Ik heb net het nieuwe boek van Marieke Henselmans ( laat je niet kisten door de commercie) bij de bieb geleend.
    Zal er over vertellen als ik het gelezen heb ( op mijn blog).

    Wat belangrijker is als de uitvaart ( en het feit dat er toch geld voor apart moet staan) , is wat gebeurd er met de kinderen?
    Wij hebben destijds laten beschrijven wie we graag als opvoeders voor onze kinderen zouden zien als we samen om zouden komen bij bijvoorbeeld een auto-ongeluk, voor de kinderen 18 zouden zijn.
    Gelukkig niet nodig geweest, en je weet ook niet of het gelukt zou zijn ( het is niet niks om ineens drie kinderen extra in huis te hebben), maar mij gaf het een goed gevoel dit geregeld te hebben. Die man was ook meteen degene die alles rond het geld zou regelen.
    We hebben later gezien hoe geweldig hij dat voor een ander familielid heeft gedaan.
    Vergeet niet dat dit soort vragen niet niks zijn!
    Daarom kiezen sommige mensen er voor om het wel te laten beschrijven bij de notaris, maar nog niet bekent te maken ( je zou toch na een ongeval zo'n vraag krijgen).
    Hele vraagstukken, maar belangrijk!!!

    groetjes, Franca.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ben ik helemaal met je een Franca! Wij wisten als kind al bij wie wij eventueel ondergebracht zouden worden als... Het gaf ergens best een gerust gevoel, hoe raar het idee verder ook was. Het zijn zeker geen gekke dingen om eens even bij stil te staan!

      Verwijderen
  6. Ik heb het boek van Marieke Henselmans gekocht en gelezen.
    Voor mij Vlaamse vrouw komt het soms nogal onwerkelijk over als ik de prijzen lees van crematie en uitvaart ondernemers in Nederland , dat is bij ons in België wel enigzins meer betaalbaar.
    Er staan dingen in die je doen nadenken, waar je soms niet aan dacht, en belangrijk voor mij, als je vooraf alles op papier zet van hoe en wat, dat een stuk makkelijker is voor de nabestaanden , er moet genoeg geregeld worden op zulke momenten en als familie kan je eensgezind de uitvaart voor bereiden

    BeantwoordenVerwijderen