{ ONGEMERKT? }

Het is zaterdagmorgen vroeg als ik zoetjesaan gewekt wordt door mijn jongste. Met een dikke twaalf uur achter de rug is het voor hem wel weer tijd om op te staan. Al brabbelend en pruttelend ontdoe ik hem van zijn slaapzak en neem hem nog even bij me in bed. Samen snoezelen we rustig aan door. Wat een rijkdom! Mijn oudste laat zich nu ook zien en kruipt er gezellig nog eventjes bij. Vandaag hoeven we niets, hebben we ook totaal geen haast. Och ja.. er staat voor vandaag genoeg op het program hoor, dat wel, maar de ochtend.. we nemen het er even van.

Na een super healthy breakfast van bananenpannekoekjes met bessen gaan we later op de dag gezamenlijk aan de slag. Telefoons verdwijnen in de kast, muziek wakkert ons enthousiasme aan en binnen een mum is alles aan kant. Wat voelt dat goed! Tussen de bedrijven door wissel ik een luier, drink mokken heet water en snijd wat fruit. In gedachten ben ik druk: zal ik wel, zal ik niet. Mijn dagen zijn al zo druk. Er zijn er al zoveel. Wat voor nieuws heb ik nu nog te brengen. Heb je haar weer. Wie wacht er nog op mij?

Ondanks alle gekte en drukte in ons bestaan blijf ik terug denken aan de fijne tijd die ik met bloggen altijd heb gehad. Het voelde goed hier mijn blijmakers te delen. Recepten, nieuwe weetjes, oude gewoonten. Sleur wist er bij mij niet in te komen, drama jammer genoeg wel. Maar toch.. het vertellen, het delen.. Het blijft me maar trekken.

Van de week durfde ik het voor het eerst weer een beetje aan. Na de shutdown van anderhalf jaar terug, zocht ik heel voorzichtig mijn oude vertrouwde 'werkplek' weer op. Onwennig, zoekend, maar ook enthousiast; ik las losjes wat berichten en onderwerpen van mezelf terug. Ja.. dat was ik.. Herkenning van de gevoelens van toen berichten werden geschreven. Blijdschap, enthousiasme, verdriet en pijn. Alles ging weer door me heen. Zou ik dit echt weer willen of kunnen doen? Twijfel bleef. Dus - zo dacht ik - eerst maar eens achter de schermen aan de slag, daarna zou ik wel weer verder zien. Alle eerder geplaatste berichten zette ik terug in concept en creëerde voor mezelf een hele schone lei. Geen nieuwe plek, geen nieuwe naam, gewoon hier. Dit ben ik.

Maar toen.. wat ik zo ongemerkt dacht te doen..

Een chat via Instagram: "Hé! Waar is het heerlijke boterkoekrecept gebleven?" Berichten via Whatsapp: "Je bent weer actief?". Op het schoolplein: "Ik zie dat je weer een bericht hebt geplaatst?", "Oh wat leuk, kom je weer terug?" en zo nog wel meer...

Eerlijk is eerlijk.. ik heb er best nog wat moeite mee, maar het schrijven, het delen, het vertellen wordt gewoon gemist. Om nog maar niet te spreken van de fijne en gezellige contacten! En och nee.. ik verwacht écht niet meer de 'hoge kijkcijfers' als in mijn hoogtijdagen, maar als ik via deze weg opnieuw één of meer anderen weet te stimuleren, dan wordt mijn doel bereikt. Dus misschien wel om die reden - het stimuleren van wie dan ook - zal ik het mondjesmaat weer gaan proberen.

Mondjesmaat hé?

Maar ik ga het proberen  ;o)

(... en lees nu pas de eerste berichten die jullie allang weer op mijn vorige bericht hebben gegeven.. Wat zijn jullie toch een stelletje lieverds! #pinkteentraantjeweg)

15 opmerkingen:

  1. Ik geniet altijd van je berichtjes , niet stoppen hoor 😉

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh dat vind ik leuk. Ik volgde je nog niet zo lang toen je stopte, maar ik vond het jammer. Nu dus leuk dat je weer begint. Veel plezier

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat fijn dat je weer terug bent Monique. Ik lees heel graag je fijne berichtjes.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Haha, nee, onopgemerkt bleef het niet. Ik zag al dat veel mensen je weer gevonden hadden, en terecht 🙂

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Yes!
    Ze is er weer!
    Zet 'm op dame,we hebben je lang genoeg moeten missen!
    groetjes, Franca.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat leuk... je bent er weer! Ik zag je blog weer in mijn bloglijst staan... Crafts & Skills... wat is dat ook al weer??? Maar toen ik je aanklikte wist ik het meteen. Gezellig Monique. Ik ben in ieder geval weer van de partij...

    En natuurlijk gefeliciteerd met je jongste kindje...

    BeantwoordenVerwijderen
  7. You gotta do what you gotta do ;o)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat leuk je Gent ergere....en nog een kleintje erbij...liefff leuk !...welkom Monique gezellig!...liefs Ria x ❤️

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hè ja, gezellig: ze is er weer!! (en stiekem ben ik ook al bijna een jaar stil..zucht)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Héééé, je bent er weer! Geweldig!! Ik hoop weer heel veel berichtjes van je te kunnen lezen!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Joepie!!! Je bent er weer! Heerlijk! Ik zag je al "rommelen" in de berichtenlijst, en mijn hart maakte even een sprongetje! Ik genoot altijd van je blogjes dus bijdeze : Welkom terug!

    Lieve groet, Petra

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik hoop dat je de plezier weer kunt vinden en vasthouden voor het bloggen. Ik ben in ieder geval heel blij weer wat van je te lezen!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ben echt blij dat je er weer bent! Ik heb me vaak afgevraagd hoe het met je was. Ik hoop weer op Veel leuke inspirerende blogs. Groetjes,
    MARIE

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Haha, ik was nog steeds in de veronderstelling dat je niet meer actief was op dit blog dus haalde het van m'n leeslijst!
    Ik heb heel wat bij te lezen en wat geniet ik daarvan!
    Je bent een inspirerend mens.
    Nu ga ik je weer op m'n leeslijst zetten....FIJN!

    BeantwoordenVerwijderen