{ GELUK BIJ EEN ONGELUK }

Half twaalf.. voor mij echt midden in de nacht kwam mijn ventje eindelijk weer thuis. Gelukkig! Geen nachtje in het ziekenhuis. Wel kreeg ik de opdracht mee hem elke twee uur even te wekken en te vragen naar zijn naam en geboortedag. Verder de rest van de week geen school en even maar niet sporten. Ok!

Het niet lekker voelen, willen slapen, suffig zijn en de drang tot spugen was waarschijnlijk de dip van een hersenschudding, want verder lijkt alles in orde te zijn. Hoe flink de klap volgens politie en ooggetuige ook moet zijn geweest, het mannetje mankeert (zo het er nog steeds naar uit ziet) zo goed als niets. Wat een wonder!

In de avond, nog even aan tafel voordat hij naar het ziekenhuis terug moest kwam er denk ik voor hem heel even het besef binnen. 'Mam.. ik had ook wel dood kunnen zijn hé?'

Vanmorgen nam ik hem weer mee voor een stukje op de fiets. Later vertelde hij dat hij de rotondes toch wel een beetje eng geworden vindt en bij auto's welke vanuit een zijweg komen heeft hij ook wel een beetje de schrik. Arme drommel.. maar hoe lang zal de herinnering blijven plakken?

Dat het ook een flinke impact op derden heeft gehad is wel duidelijk. In de klas werd er de eerste drie kwartier van de lessen besteed aan het gebeuren, in de avond bleven appjes van verontruste moeders binnen stromen en de dag erna kwam zijn vriendin een grote kaart met hartverwarmende beterschapswensen van zijn klasgenoten brengen. Zo mooi!

Nogmaals, voor nu lijkt hij werkelijk het geluk bij een ongeluk te hebben gekregen. Kunnen we dan nog anders dan alleen maar dankbaar zijn?

9 opmerkingen:

  1. Oh wat fijn te horen dat hij zo veel geluk te hebben gehad. Poef hopelijk blijven de rondrondes niet te lang eng.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goed om horen. Jullie kunnen nu beetje bij beetje bekomen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. De nachtmerrie van iedere moeder. Ik ben blij voor jullie dat het betrekkelijk goed afliep

    BeantwoordenVerwijderen
  4. I'm so happy for your both that he is improving. I'm sending a big hug, I'm sure you need one.
    Amalia
    xo

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dankbaarheid;
    dat is het juiste woord...
    Hoe wonderlijk fijn is het dat jullie weer "samen" zijn.
    Ben zo blij en dankbaar voor jullie :-)

    Hoop en bid dat zoonlief dit alles kan verwerken!
    En dat er in jullie liefdevol gezin een mooie nieuwe tijd aan mag breken;
    van samen genieten en rust.

    Liefs vanuit Duitsland

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Achhh je arme ventje...lees net hieronder wat er is gebeurd....beterschap voor hem hoor wat zul je geschrokken zijn...liefs Ria x 💜

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een schrik!
    Gelukkig is hij er goed van af gekomen.
    Nu samen tot je door laten dringen, verwerken en heel blij zijn met de afloop!
    Maar dat spreek vanzelf.
    groetjes, Franca.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Heb je trouwens de vaatdoekjes patroontjes gezien bij Down to Earth ( weekendreading)?

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een schrik. Gelukkig dat het mee mocht vallen!

    BeantwoordenVerwijderen