{ DE KOEK IS OP }

'Mama, weet u een hele stille plek in de dorp waar bijna niemand komt?' Verbaasd kijk ik oudste aan; 'Waarom?'. 'Ik wil heel hard schreeuwen mama. Ik voel of ik iemand heel hard wil slaan..'.

Och, wat zie ik de woede en frustratie van mijn ventje. De druk en spanning was hem de laatste dagen zó groot! Hoe kunnen ze denken dat mama slecht is, dat zusje uit huis weg moet. Wie denken die mensen dat ze zijn? Laat ze zelf eens een dag komen kijken, dan weten ze wel beter!

Ik heb zo met hem te doen.. Dag één van het voortgezet onderwijs en dan ook dit nog op je bord..


Voor een vierde of misschien al vijfde keer loop ik de rechtszaal binnen. Eén voor één nemen we plaats op de door de rechter aangewezen plaatsen. Ontspan! De rechtszaak begint.

Het verloop zal ik verder achterwege laten, maar dat de rechter - mede door een zeer indringende brief van oudste - haar vraagtekens bij het verzoek om uithuisplaatsing zette, was van het begin af aan wel duidelijk. Ook omdat geen van de informanten van de Raad dit standpunt ondersteunde, zelfs vraagtekens bij een ondertoezichtstelling plaatsten. Yes! Voor mij was mijn strijd al gestreden. Het hele OTS verhaal zou me verder een biet zijn; mijn meisje zou zo goed als zeker bij mij blijven!

Maar de zaak ging uiteraard verder. Omdat er vanuit de Raad toch grote twijfel over het welzijn van mijn kinderen wordt uitgesproken, besluit de rechter om geen uithuisplaatsing uit te spreken, wel de ondertoezichtstelling op te leggen. 'Boeiend..' denkt mijn hoofd. 'Kom maar op met die Jeugdbescherming. Kijk maar mee. Spreken we elkaar later nog weer'.


Na de uitspraak is er een snelle wissel van ex-en en gaat de tweede rechtszaak van start. Of ik in deze nog wat te zeggen heb? Nou nee; welk weldenkend mens zou in hemelsnaam een OTS over mijn altijd vrolijke pientere eigenwijze dreumes uit willen spreken? En zo verliep het ook. Niks geen toezicht voor mijn kleine (al wordt hij straks natuurlijk écht wel met een schuin oog bekeken).

'Hebbie nie op mij gerekend?' Een appje van mijn jongere zus. 'Zoveel koek is er niet meer..' Samen met mijn pa moet ik er om lachen als we voor een kort moment bij de Foodhallen neergestreken zijn. Allemachtig.. wat een maf, bizar verhaal is dit toch!

Lunch @ Hotel Bazar Rotterdam

Na nog een kort winkelbezoek genieten we samen van een smakelijke lunch en nemen halverwege de middag de boot weer terug. Liefdevolle, bemoedigende en God lovende berichten blijven mijn inbox binnen stromen. Thuis word ik door een in dikke tranen aanstormend meisje begroet. 'Ik mag blijven hè mama?! Hoef ik écht niet weg? Mama ik ben zó blij!'. We gaan snel naar binnen; wát een opluchting, voor ons àllemaal. Koffie, thee en mama's zelfgemaakte boterkoek. Pak maar, neem maar, vandaag is 't allemaal goed.

Wát een gebeuren.. wát een gedoe.. Maar het is goed zo. Als de laatsten rond etenstijd het huis uit druppelen zijn we voor een moment even alleen bij elkaar. Een moeder met drie kinderen, verzonken in een warme, liefdevolle omhelzing.

Alles komt goed lieve kinders. Karma is on it's way. 

18 opmerkingen:

  1. Pff nu weer kippenvel en slik momentje van ontroering! God zij gedankt! Wat ben ik blij met en voor jullie! Kinderen horen niet door zulke spanningen te hoeven gaan maar wat super dat je zo'n goede rechter had! Een menselijk mens met het hart op de goede plek! Dikke knuffel Mina

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Als ik me zo hel op aarde voorstel, dan is dit er 1 plaatje in... Verschrikkelijk. En is het dan voor eens en altijd klaar met die nutteloze strijd??? Hang in there!! XXX

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Gelukkig is deze wedstrijd gewonnen, en nu hopenlijk snel goede hulp voor de kleine meid!

    Groet

    BeantwoordenVerwijderen
  4. lieve lieverd!!ben zo blij voor jou en je kanjers!!!gelukkig heb jij goede mensen rond jou zelf sta ik voor een hele moeilijke beslissing die ik al jaren meesleur..krijg ik ook een ex ???? of moet ik alles
    blijven ondergaan! na een ronduit slechte jeugd met veel geld psychisch getreiter van de hoogste graad! 26/12 zal het 30j! geleden zijn dat ik wegliep van thuis moegestreden en zonder diploma want
    ik zat in mijn laatste jaar , had zelfs de optie genomen om de studie rechten te proberen!
    als je eigen "verwekker"liever de dochters van zijn minnaressen(2 vast en nog wat losse!) ziet,
    dan breek je ! ondertussen kreeg ik op mijn 49 de diagnose ADHD en neen ik ben niet dom en lui en heb géén inzet te weinig!pa!maar mede door die jeugd heb ik géén zelfvertrouwen en ben ik veeeeel te onderdanig en ben ik veranderd van een toffe zotte doos in een hoopje mens die alle vertrouwen in de mensen en het leven kwijt is...ik ben op !!ook ik moet keuzes maken , ik wil zo graag iemand die optimistisch is en mij graag ziet al is het maar een klein beetje! ben zo bang om die stap te zetten
    ik wilde mijn kids ,wel een fijne jeugd geven ! maar hoe ouder hij wordt hoe harder en wreder zijn woorden zijn! ik wens alleen maar vrede in dit huis en in mijn hart!bid je voor mij ? lieve groet! jezebelle

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat goed dat je kinderen gewoon bij jou mogen blijven, dat is waar ze thuishoren.

    Oprechte groet
    Marie-Paule

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Weet niet goed wat te schrijven. Natuurlijk: van harte gelukgewenst met deze uitkomst. Maar wat zul je nog een verdriet voelen en een strijd moeten aangaan.
    Ik ga niet mee in alle negatieve verhalen over hulpverleners. Ik zie ze nl ook heel veel goede dingen doen. En ik ga er vanuit dat de voogd die nu mee komt kijken, zal zien hoe goed en liefdevol jij je kinderen groot brengt. Jij kunt dit, jij doet dit! Jouw kinders boffen met hun mama.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. OH, ik ben gewoon opgelucht nu ik dit lees! Wat ontzettend fijn! Goddank!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat ben ik blij voor jullie...Yes Yes Yes !!!....wat een spanning.....liefs Ria x ❤️

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Proficiat met deze uitkomst.
    De ondertoezichtstelling is er nog, maar als ze zien dat je gewoon erg goed met je kinderen omgaat, alleen een probleem hebt met je ( met zichzelf door haar slimheid geen raad wetende )dochter, hoop ik dat dat ook gaat verdwijnen.
    Alle goeds voor jou en je kindjes!
    lieve groetjes, Franca.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat super fijn om te horen, zelfs ik ben gewoon een beetje opgelucht en hopelijk is het nu dan ook echt klaar... Want je hebt meer dan genoeg mee gemaakt!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Bohhh wat ben ik blij voor jullie <3

    Xx kopka

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Vandaag voor de tweede keer je laatste twee blogberichten gelezen... ook nu wil ik een berichtje schrijven maar kan geen woorden vinden... Maar ik dank onze Hemelse Vader dat Hij jou recht gedaan heeft... <3...

    BeantwoordenVerwijderen
  13. God heeft de gebeden gehoord en verhoord die voor jullie zijn gedaan. Sterkte in alles. Lieve groet, Corrie

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Wat een vreselijke toestanden zeg.....houd moed!
    xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Tjonge wat een heftige berichten! Ik wens jou en je kinderen alle goeds. Hoop dat nu de zo broodnodige ontspanning komt.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Het zal voor de kenners duidelijk zijn waar dit over gaatmaar is dit het juiste kanaal om zo iets te melden ?

    Gr Jo

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Jeetje, heftig weer allemaal. Hopelijk komt je gezinnetje nu in wat rustiger vaarwater en komt er goede ondersteuning. Ik wens je veel moed toe om alles te dragen.

    BeantwoordenVerwijderen