{ VERTEL MAAR }

Wat een enorme rijkdom heb ik toch. Drie heerlijk kinderen, over het algemeen goed in hun vel en genietend van een flinke groep vrienden en vriendinnen. Neem nou bijvoorbeeld gister; woensdagmiddag. Oudste gaat meer en meer zijn eigen gang, maar laat gelukkig nog wel even vooraf weten waar hij heen hoopt te gaan. Dit keer samen met een vriend mee om daar een middagje te chillen. Middelste nam vanuit school een trouwe vriendin mee waarmee ze heerlijk aan het buiten spelen was en jongste deed zijn hoognodige middagdut. Zelf printte ik maar weer eens een berg papierwerk uit, waarna ik nog even met een (behoorlijk grote) klus in de tuin aan de gang ging. Wat hadden we toch weer mooi weer! En vandaag ook, zo lekker.. Nu jongste opnieuw ligt te dutten en ik te moe ben om iets 'nodigs' beet te pakken duik ik zo weer mijn tuin in. Maar eerst deel ik graag nog deze leuke tip met jullie. Kijk maar:


Een tijd terug las ik in de Happi-Kidz (een extra magazine van Happinez) een heel klein artikeltje over de vertelsteen. Je kunt het vergelijken met een talking-stick; een eenvoudige manier om één voor één kinderen (of volwassenen) aan het woord te laten. Nou.. laat het nu bij ons aan tafel soms best een getouwtrek om wat spreektijd zijn! Een gouden idee dus, maar met al genoeg aan mijn hoofd werd het 'hé-dat-gaan-we-doen' meer een weggedrukt idee voor 'ooit'.. Tót ik quasi-onbenullig met jongste aan de wandel was..


'Hé.. dat lijkt wel een grote witte steen'. Maar verder dacht ik er niet aan. Op de terugweg stond er juist een auto geparkeerd op de plek waar ik dacht de steen gezien te hebben. Klopte dat nou? Ja hoor,  daar lag een steen. Alleen kon ik er nu met geen mogelijkheid meer op een enig flatteuse manier bij. Morgen nog eens proberen? Veel te druk.. Afijn, het werd een dag of drie later toen ik er weer langs kon en jawel hoor; het lag er nog  *Ü*


Mee naar huis, schrobborstel eroverheen en flink in de zon laten drogen. Na weken stilletjes in de la te hebben gelegen kon ik mezelf even wat tijd vrij maken en pakte er wat oude gekregen verfartikelen bij. Beetje groen, wit en geel, daar moest het wel mee lukken. Eerst maar helemaal groen, dan wat gele stippen en tot slot een paar witte strepen. Goed laten drogen et voilà! Onze eigen fleurige vertelsteen is een feit. Zie jij nu ook de mooiste verhalen al als vanzelf verschijnen?  ;o)

3 opmerkingen:

  1. Wat een goed idee. En ik vind de steen ook nog eens prachtig ogen. Die heb je mooi versierd zeg!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Family, friends, contentment, these are indeed the important things in life. And crafting, of course :-)
    Amalia
    xo

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goed idee!
    Jaren geleden ( zo'n jaar of twintig) wekte ik in een gezin met vijf meiden.
    Het gekwetter aan tafel was een kakkefonie , waar niemand echt luisterde.
    Kraamheer introduceerde daar "popje".
    Dus wie het kleine popje in handen had mocht vertellen.
    Werkte prachtig!
    groetjes, Franca.

    BeantwoordenVerwijderen