{ FINANCIËLE MAANDAG - ZAKGELD }

Vaak heb ik al meegemaakt dat er misplaatst gedacht wordt over het geven of krijgen van zakgeld. Niet alleen in de relatie ouder en kind, maar ook bij volwassenen onderling. Zelf ben ik een groot voorstander van het gebruik van zakgeld, vandaar dat ik daar graag vandaag een bericht over schrijf.

Zakgeld was in het verleden eigenlijk niet anders dan letterlijk wat geld in de (broek)zak. Bij volwassenen! Zakgeld zoals kinderen het tegenwoordig kennen is eigenlijk pas sinds de 19e eeuw een beetje opgekomen; eerder was zakgeld alleen onder volwassenen gewoon.


Onder vrienden en kennissen kom ik naar mijn idee nog veel te veel tegen dat kinderen niet strikt volgens afspraak zakgeld krijgen. Soms gewoon helemaal géén! Zo jammer.. Kinderen kunnen op deze manier echt al op jonge leeftijd leren met geld om te gaan, met name het sparen. Elke keer een muntje worden een hoop als je ze bewaart. Zelf neem ik ook elke maand een klein bedrag onder de noemer 'zakgeld'. Hier mag ik zonder het ergens te hoeven verantwoorden iets voor mezelf van kopen. Een mooie wol, kop thee met warme croissant op een druilerige morgen, de laatste uitgave van een sfeervol magazine, noem het maar op. Zonder schuld, zonder verantwoording. Gewoon netjes zelf weggelegd of opgespaard. De juweeltjes in barre tijd!

In mijn ogen mogen mijn kinderen nooit de dupe zijn of worden van de situatie waarin ik terecht ben gekomen. Belangrijk vind ik 1: dat ze van jongs af aan  leren wat het sparen en uitgeven van geld betekend (ja, ook jongste (2) krijgt elke week wat centjes!) en 2: dat ze daarin zo goed mogelijk mee kunnen komen met hun leeftijdgenoten. Hoe minimaal mijn middelen ook zijn: geen van mijn kinderen komen hierin een cent te kort. Het is zelfs zo dat ze - ondanks mijn officiële financiële status 'arm' - netjes volgens de normen van het Nibud uitbetaald krijgen. Zó veel?! Ja, maar daar hangen wel weer wat regels aan.

Net als in de jaren '50 geldt bij ons in huis: zuinigheid, soberheid en overleg. De oudste twee krijgen volgens de Nibud-norm zakgeld (jongste 'hoort' volgens het Nibud nog niets te krijgen), maar moeten hier wel verplicht een deel van in hun spaarpot doen. Voor iets groots. Dat kan zijn een wat duurder speelgoed, iets voor in hun kamer of - waar oudste nu voor spaart - een uitje samen met een vriend(in). Het deel wat ze niet in hoeven te leggen gaat in hun portemonnee en is naar eigen idee uit te geven. Dat kan zijn snoep, iets om lekker te tutten, een ijsje of.. soms kiezen ze er voor gewoon het hele zakgeldbedrag in de spaarpot te doen. Ook goed! Belangrijk is om ze bewust te maken van de waarde van geld en de vele manieren van omgang daar mee.

Hoe ik mijn kinderen ondanks mijn financiële status toch met leeftijdgenoten mee kan laten doen? Door om de drie maanden als eerste een percentage van hun kinderbijslag te reserveren. Simpel hé?

Hoe gaan of gingen jullie met zakgeld om? Geef jij jezelf die begrensde vrijheid? Geef jij netjes elke week een vast bedrag aan je kinderen of laat je dit soms net even te makkelijk versloffen? Ook hierin zit voor kinderen een belangrijke les!

6 opmerkingen:

  1. Hier geven wij ons meisje nog geen zakgeld maar in de toekomst wil ik dit zeker wel weer doen. Ook kleedgeld zal ze als het aan mij ligt krijgen. Zo kreeg ik vroeger ook kleedgeld en hierdoor heb ik leren omgaan met weinig geld.

    Zakgeld vergaten mijn ouders enkel vaak, en ik als kind ook want vond geld niet zo belangrijk. Het was een zeer goede les dus dat gaan wij zeker ons meisje ook mee geven.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Onze kinderen krijgen beiden € 10 per week. Daarnaast krijgt dochter (13) €50 kleedgeld per maand. Schoenen (zomer en winter) en winterjas (meestal om het jaar, kopen wij samen. Zoon is 19 en heeft een goed betaalde bijbaan. Hij krijgt ook schoenen en jas maar de rest koopt hij zelf. Dochter spaart meestal €5 per week. Zoon spaart ook goed.
    Rookt en drinkt niet en is geen stapper.
    Kinderen krijgen geld op hun rekening. Dochter zakgeld contant.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Onze oudste drie (11,9,6) krijgen elke maandag hun zakgeld. Ze doen dit in hun portemonnee, maar als ze het bedrag (in de portemonnee) te veel vinden worden dan vragen ze me om het over te maken op hun bankrekening. Soms sparen ze voor iets groots. En oudste moet een kleinigheidje kopen voor de verjaardagen van zijn broertjes. Tot nu toe gaat het altijd goed!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Bij ons regelt mijn man dit. Ik vind zakgeld belangrijk om de kinderen zo te helpen leren om met geld om te gaan.

    nicole@huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Waw, wat wijze woorden ivm zalgeld. Ik vind een vrouw die goed en behoedzaam met geld kan omgaan een groot goed. Onze 4 dochters kregen vanaf 7jaar zakgeld, ( iets van niets) maar toch zie je op jonge leeftijd al een verschil bij kinderen, de één wil meer uitgeven uit dan zij heeft, en voor een andere was het alleen maar sparen die telde.
    Ik weet niet of dat ook bij jou mogelijk is, maar wij spaarden elke maand iets voor elk van onze 4 dochters, al van bij de geboorte.
    Ik vind het heel knap van jou hoe je met financies omgaat, hoe je het bespreekbaar maakt naar je kinderen, en de middelen (zoals een schriftje met alle uitgavenposten erin )die je gebruikt. Ook de vrijheid en het vertrouwen die je aan kinderen geeft ivm geld.
    Als kinderen thuis nooit gehoord of gezien hebben wat sparen is , dan wordt het toch niet eenvoudig om als volwassene met geld om te gaan.
    Jij leeft jouw kids voor hoe ze met geld mogen en kunnen omgaan, en dat zie ik als een belangrijke geestelijke erfenis naar je kinderen.
    Dat komt daar zeer goed!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Tja...ondanks alle wijze woorden hier en in allerlei bespaarboeken, heb ik onze kinderen niet veel zakgeld gegeven.
    Zelf kreeg ik destijds een gulden die ik altijd meteen in mijn spaarpot moest doen ( weer een steentje voor je nieuwe huis).
    Inmiddels zijn de kinderen volwassen en kan ik ( met een gerust hart) zeggen dat ze prima met geld om kunnen gaan, op zijn tijd zuinig zijn en een mooi spaargeld hebben, en ook heel bewust dingen ( en vooral belevenissen) kunnen aankopen.
    Financiële opvoeding gelukt.
    Zonder ( of niet structureel) zakgeld.
    Geluk?
    Nee, mee laten kijken ( en soms beslissen) met wat je zelf doet met je geld, geldzaken bespreken, open zijn, ze soms dingen geven en soms niet ( en zeggen waarom), de ene had al jong een baantje, de ander ( minder behoefte aan geld) wachtte nog even.
    Nog steeds lijkt het belangrijk om zakgeld te geven ( en er is niks fout aan), maar een goede Financiële opvoeding blijkt ( bij zowel mij als mijn kinderen) ook prima zonder zakgeld te kunnen.
    En voor ik honderd reacties krijg.... iedereen mag het op zijn eigen manier doen!
    groetjes, Franca.

    BeantwoordenVerwijderen

Hartelijk dank voor je reactie ♥

Alle reacties worden gelezen, echter vanwege modereren niet direct geplaatst. Het kan dus even duren voordat je je reactie onder mijn bericht ziet staan!