{ BITTERZOET GEFAALD }

Ondanks dat ik elke maandag een bericht voor de { FINANCIËLE MAANDAG } probeer te posten is het hier op mijn blog naar mijn wens veel te stil. Zat ik vroeger bijna dagelijks achter mijn pc met jullie van alles en nog wat te delen; tegenwoordig is het me allemaal wat te veel. Schrijven wil ik nog steeds heel graag, in mijn hoofd worden berichten dan ook al geschreven en door de dag maak ik er ook genoeg foto's voor, maar dan het uiteindelijke posten.. Het leven heeft me even ingehaald.


Het is het hele gedoe rondom mijn meisje geweest.. Weten we nu dat ze met behulp van (ADHD) medicatie veel meer tot haar recht komt; de kinderbescherming zit nog steeds als een aasgier achter ons aan. Onder toezicht.. (potverdikkie.. alleen dat al te typen laat de tranen naar boven komen..). Onder toezicht dus.. Al een tijdje hoor, vanaf augustus vorig jaar. Maar wetend dat alle rapporten zijn gebaseerd op misverstanden, fout gestelde diagnoses en onjuiste informatie maakt dat ik me voel als een gevangene voor een niet gedane moord. Snap je wat ik bedoel? Het doet zeer. Bijna elke dag een afspraak moeten afleggen. Is dat niet in het dorp, dan wel in één van de omliggende grote steden. Openbaar vervoer uitzoeken, oppas regelen, wie haalt de middelste uit school? Boodschappen, huishouden, ziekenhuis, financiële zorgen en oh! Ook nog wat rechtszaken en mediation tussendoor. Het geregel telkens weer, zo verschrikkelijk afhankelijk zijn van derden; het putte me aan alle kanten uit. Maar ik móest! Gevangen in een foute serie, terwijl de echte dader vrij-uit gaat. Hoe lang hou ik dit nog vol?


Nou.. niet meer dus.. Ik kan me nog levendig herinneren hoe ik in mijn begin jaren van het bloggen steeds weer opnieuw een handwerk kon delen. Ook oude en nieuwe recepten deelde ik graag, allerhande oud-hollandse gebruiken en vooral ook het reilen en zeilen van het huishouden. Dat ik dat mis! En hoe krom eigenlijk: ik.. de deler van zo vele leuke en makkelijke huishoudelijke tips en trucs, ik.. diegene die jou het plezier van handwerken, zuinig leven en schoonmaken bij wilde brengen.. Diegene kan het niet meer, is door alle ellende van afgelopen jaren lichamelijk en geestelijk uitgeput geraakt. Ik.. jullie 'leermeester', krijg nu zelf huishoudelijke hulp..

Huilend heb ik tegenover de dame van de gemeente gezeten. Niet omdat ik haar zelf bij mij thuis had uitgenodigd, maar dankzij een collega van haar die mij er op wilde wijzen. Praat eens met haar. En zo kwam het. Of ik even wilde vertellen wat er aan de hand was. Welke hulp ik kon gebruiken. Hoe ze misschien mijn lasten kon helpen verlichten.

Om te beginnen mag ik binnenkort voor korte tijd huishoudelijk hulp verwachten, maar er komt meer. Alles om er voor te zorgen dat deze mama weer wat tijd voor haarzelf kan en gaat nemen. Dat deze mama niet meer als een uitgeputte kip zonder kop volledig ritmisch door de dag heen gaat, maar er ook weer eens een beetje plezier uit gaat halen. Kortom: dat deze mama weer gaat leven!

Alleen al het kunnen delen van mijn nood en de toezegging dat er nu eindelijk eens naar mij wordt geluisterd heeft er voor gezorgd dat er al een klein beetje last van mijn schouders is gevallen; ik hoef het even niet meer helemaal alleen te doen. Ik krijg hulp! En alleen al dat idee zorgt er voor dat ik me net even wat rustiger durf te voelen. Het idee draaft maar door mijn hoofd: het komt goed. Het komt eindelijk goed! En met dat idee, dat even een klein beetje rustiger gevoel, wist ik vorige week mijn allereerste mooie, warme en perfect passende trui af te breien. Is het geen plaatje?!


Met bovenstaande foto - iets aangepast als schermafbeelding van mijn telefoon - heb ik voor mezelf een dagelijkse reminder dat ik het echt nog steeds kan. Met daarbij - zonder dat ik het in eerste instantie in de gaten had - een houding van: mouwen omhoog, we gáán er voor!

Als huisvrouw voel ik me momenteel echt bitterzoet gefaald, als moeder voel ik me daarentegen juist enorm flink gesterkt. Gevochten heb ik voor mijn meisje, met straf voor mijn vastberadenheid als dank. Maar mijn gevoel is van het begin af aan juist geweest. Mijn meisje heeft - net als haar moeder - een groot probleem met het begrijpen van de wereld om haar heen.

Gelukkig mogen we nu beiden gebruik maken van een medische ondersteuning (hoe zeer ik daar nog steeds op tegen ben) en gaan we stap voor stap, werkelijk waar, met fikse sprongen vooruit. Met op mijn breiennen alweer een volgend project, hoop ik over een poosje echt weer als vanouds aan het schrijven te kunnen zijn  ;o)

18 opmerkingen:

  1. Wat een strijd en logies dat zoiets je uitput. Prima om nu wat hulp en steun te krijgen, hoe bitter het ook voelt. Probeer dat los te laten, je verdient alle steun ten zeerste.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ho wat een zeer, wat een ellende moeten sommige mensen verwerken.
    Hoe kan het dat iemand ( mooi op de foto ) zo door anderen den duvel wordt aangedaan?
    Dat ze eens jouw blog lezen, misschien geeft dat een ander idee van wie je werkelijk bent.
    Een mooie jonge vrouw, met veel idealen en dromen, en de zorg om drie kinderen - is dat misschien al niet genoeg?
    Ik hoop echt voor jou dat je alle vieze narigheid die je hart bezwaart, kunt toevertrouwen aan iemand die echt om je geeft.
    Blijf geloven in jezelf, in je goedheid, in wie je bent , in de toekomst voor jezelf en je kindjes.
    Dikke knuffel.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Knapperd, je doet het toch allemaal maar!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Kom hier...dan geef ik je even een knuffel.....ik hoop dat het helpt..wat ik me zo afvraag leeft jou moeder nog?...ik voel me ook niet top...en mis mijn moeder zo erg als steun ...en ook een knuffel van haar meissie het komt goed..dat gevoel wil ik je even geven ...❤️❤️❤️💋

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik mag beide ouders nog om me heen hebben Ria, maar afgelopen zes jaar is ook voor hen zeer slopend geweest. Niet alleen ik, ook mijn sociale omgeving is uitgeput. We hebben allemaal rust nodig..
      Dank je wel voor je lieve woorden Ria. De knuffel is ontvangen ♥

      Verwijderen
  5. Je maakt ook ongelooflijk veel mee ene je rugtas is inmiddels kilo's zwaar. Wat super fijn dat je hulp krijgt en nog fijner dat je je mooie trui hebt afgebreid en zo iets echt prachtigs voor je zelf hebt gemaakt.

    Hulp accepteren na al die strijd zal vast niet gemakkelijk zijn, maar toch heb ik super veel respect voor je hoe je het toch allemaal hebt vol gehouden.

    Liefs Elisa

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Veel sterkte Monique, ik hoop dat het pad waar je nu op bent gekomen je/jullie eens goed gaat helpen!
    Ervaring van anderen leert dat "het gedoe" in jouw omstandigheden een lange adem behoeft....

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat wordt er veel van je gevraagd meid en wat vraag je ook veel van jezelf. Fijn dat er mensen op je pad zijn die dit zien en die je iets aan kunnen reiken om de last iets te verminderen.Probeer er van te genieten en gebruik de energie die je dat scheelt om jezelf terug te vinden. Je bent zo'n mooi mens!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel lieve Astrid. Het breien laat me stukje bij beetje weer terug komen tot mezelf. Ook het e.e.a. knutselen geeft me rust in mijn hoofd waardoor nieuwe ideeën voor de toekomst tevoorschijn komen. Ik hoop van harte dat er rust in mijn gezin mag komen om eindelijk eens uit te gaan blinken in mijn creativiteit ♥

      Verwijderen
  8. Ik hoop, wens en bid voor je, dat de zon weer mag stralen, en dat je rust mag ervaren. En niet alleen voor jou, maar ook iedereen die om je heen staat. Je bent een toppertje!

    Liefs Petra

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Je hebt ook heel wat meegemaakt de afgelopen jaren. Dan is het beslist niet raar dat de koek als het ware even op is Wat fijn dat je hulp krijgt!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De koek is inderdaad op Nicole, maar de spirit gelukkig (nog) niet lam geslagen ♥

      Verwijderen

Dank je wel voor je reactie ♥

Alle reacties zullen worden gelezen, echter vanwege modereren niet direct geplaatst. Het kan dus even duren voordat je je reactie onder mijn bericht ziet staan!