{ HOE HET NU GAAT }

'It may look like I'm surrounded, but I'm surrounded by You'

Een prachtig passend stukje tekst uit het lied 'Surrounded' geschreven door Elyssa Smith (Upperroom). Via een zeer bemoedigend mailbericht (één van de velen!) mocht ik weer even op deze woorden geattendeerd worden.

'Het mag er op lijken dat ik (door vijanden) omsingeld ben, maar ik ben omsingeld door U'

oude boeken oorlog

Afgelopen jaren heb ik me vaak gevoeld of er niemand meer om me heen stond. Buiten mijn directe familie en een klein handje vol vaste vrienden voelde mijn wereld koud en leeg. Vechtend probeerde ik door de dagen heen te komen, tegenslag op tegenslag kwam ons leven binnen, doodvermoeid sleepte ik me van uur tot uur. Vrienden haakten af, vrij uit bloggen werd me te veel, sociaal kon ik mijn omgeving niet meer bijhouden, mijn energie bereikte een dieptepunt en mijn lol ging dood. Ik zat er door heen.

Huilend zat ik 's nachts op mijn bedrand. 'Waarom toch Heer.. Waarom?' Mijn kracht te denken dat dit alles ergens goed voor zou zijn raakte ik volledig kwijt. 'Weet dat Ik je niet alleen laat, Mijn kind.'. Ondanks mijn gevoel volledig verlaten te zijn waren dit woorden die ik geregeld mocht horen of lezen. Een warme groet, helpende hand, financieel voordeeltje of welk ander liefdevol gebaar: mijn God is alle tijd in mij geweest!

'This is how I fight my battle'

onverwacht ondersteuning hartverwarmend

Gal werd er gespuwd. Leugens verspreid. Rechtszaak na rechtszaak. Nee.. rechtszaak óp rechtszaak. Moedwillig nóg een keer naar de rechter stappen. Hoger beroep. Om wat? Gelijk te krijgen? Mij klein te krijgen? Mijn kind te claimen? Het is ze alles niet gelukt. Zo vaak viel ik lamgeslagen, uitgeput huilend in slaap, maar steeds weer werd ik wakker, kwam mijn bed uit en vocht voor datgene wat ik ondanks alles nog had: mijn kinderen.

Keer op keer bleken ik en mijn kinderen gezegend. We mochten een 'echt huis' betrekken met tuin op het zuiden; de grootste van onze buurt. De rechter besloot - tegen verwachting van zelfs mijn eigen advocaat in - mijn lieve meisje niet uit huis te plaatsen; we konden samen verder werken aan onze ingeslagen weg. En met succes! Op ons pad kwam een arts die verder wilde kijken dan eerder gemaakte rapporten, las mijn meisje zoals ze was en herkende in haar mijn jarenlang vermoeden. Hoe groot de zegen dat er voor ons een bevestiging en voor haar passende medicatie kwam! En dat niet alleen.. diezelfde arts keek nog iets verder en ook ik mag me nu na 25 jaar gezegend voelen met een passende diagnose en medicatie. We komen allemaal thuis..

pure chocola rust geluk

Langzaamaan sluipt er rust ons gezin binnen. Diagnoses, (h)erkenning, passende medicatie, afgeronde rechtszaken en zelfs het einde van drie jaar schuldhulpverlening is in zicht. Nieuwe vrienden komen ons leven binnen, oude trekken voorzichtig de wat verslapte banden strakker aan. Oh! En vergeet ook de huishoudelijke ondersteuning niet; vanaf komende vrijdag wekelijks dik twee uur steun in de rug. Hoe geweldig is dat?! Maar het heeft een keerzijde: alle uitputting komt er nu uit..

Het dal was diep, verschrikkelijk diep, maar stap voor stap klimmen we weer wat omhoog. Heel voorzichtig piepen er hier en daar wat rust- of vreugdemomenten door. Dan bak ik een brood, probeer een nieuwe recept, plant binnen wat zaadjes, droom van mijn eigen bedrijf en werk blijmoedig verder aan mijn eigen persoonlijke huishoudmap.

huishouden orde netheid regelmaat
Waarom dit zo belangrijk voor me is? Binnenkort vertel ik er meer over.

Graag geef ik de grootste dank aan mijn liefdevolle familie en vrienden, maar ook aan jullie allemaal die me ondanks alles en door alles heen zijn blijven steunen en bemoedigen. Mede dankzij jullie als persoon, maar ook door jullie liefdevolle gebaren en onbeschrijfelijk krachtige gebeden wist ik overeind te blijven.

'This is how we fight our battles'

18 opmerkingen:

  1. Wat fijn voor je!
    En niet raar dat alles er nu uitkomt toch? Probeer er maar aan toe te geven.
    Succes met alles!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik vind het toch zo knap en sterk van je. Ben blij te horen dat langzaam een einde inzicht lijkt.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Door jouw beeldende beschrijving, kan ik me er iets van voorstellen, maar alleen jij en de Heere weten hoe zwaar het is geweest. Toch heb ik je schrijfsels nooit als klagerig, negatief gevoeld. In mijn beleving heb jij, ondanks alles, toch altijd het talent gehad om de positieve draai, hoe klein ook, weer te vinden.
    Ik hoop dan ook van ganser harte dat het een opgaande lijn blijft en de zon weer stralend terug mag keren voor jullie allen! Ik blijf genieten van jouw schrijfsels en ben benieuwd naar jouw draai aan de huishoudmap :) Overzicht en controle voelen, daar kan ik me van alles bij voorstellen om grip op de dagen te krijgen en houden. Succes Monique!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een mooie getuigenis. Je bent en blijft een kind van hem. Hij kan je niet behoeden voor alles, maar er wel altijd voor je zijn. Dat laat hij zien als je er voor open staat. En ja soms ga je door diepe dalen...maar altijd laat hij je een pad zien om er weer uit te komen. Ooit kreeg ik een kaartje welke nog steeds op mijn prikbord hangt.
    Als God ons over rotsachtige paden laat gaan, zorgt hij ook voor stevige schoenen. Hier hou ik mij aan vast. En geeft mij vertrouwen en kracht.

    Dank je wel voor deze mooie post.

    Warme groet, Marie

    BeantwoordenVerwijderen
  5. MOOI!Uiteindelijk kom je er wel. Vertrouwen blijven hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Je komt hier veel sterker uit....let maar op...je bent zo dapper respect....liefs Ria 💕

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hai Monique, ik ken je van jaren geleden via Jantine en de quilthoeve. Ben altijd je blogjes blijven lezen en betreur het wat een battle jij met de kids steeds moet leveren. Die tuin is er gekomen en ik weet zeker the sun is on its way, letterlijk en figuurlijk. Hou vol en veel succes, liefs Coby

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zonder inleiding had ik zeker ook geweten wie er achter de naam schuil gaat Coby! Dank je wel x

      Verwijderen
  8. Logisch dat alles er nu uit komt (herkenbaar ook). Maar ben je nu eindelijk af van al die rechtszaken dan? Word je nu eindelijk met rust gelaten?? En jee..einde schuldhulpverlening...hoe trots mag je dan op jezelf zijn!! Chapeau!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zoals het er nu naar uit ziet nog twee te gaan Marleen, maar we komen er xx

      Verwijderen
  9. De woorden van Marie verwoorden ook mijn gevoel bij deze post. Zoals je het kan omschrijven, zoals je het kan ervaren, wat een moed, wat een kracht spreekt eruit. En je laatste zinnen, dat je ons als lezers ook nog meeneemt in je dankbaarheid, je raakt me diep Monique. Mooi mens, alles komt echt goed! En, doe mij een plezier, durf te vragen, ook hier!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Dag Moniek, Gisteren was het biddag. Ik denk dat het voor jou tegelijk dankdag was. Wat een redenen voor dankbaarheid. God is je nabij geweest. Heeft gebeden van veel mensen voor jou en je gezin verhoord. Hem alle dank en eer. Groeten Corrie

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Je draagt het niet alleen lieve Monique!
    Ben zo DANKBAAR voor je dat je stapjes mag zetten uit het dal :-)
    Heel veel liefs vanuit Duitsland...

    BeantwoordenVerwijderen

Dank je wel voor je reactie ♥

Alle reacties zullen worden gelezen, echter vanwege modereren niet direct geplaatst. Het kan dus even duren voordat je je reactie onder mijn bericht ziet staan!