{ IMAGINARY FRIEND }

Wat een verschrikkelijk lieve en bemoedigende reacties mocht ik (weer!) van jullie ontvangen! Niet alleen hier, maar ook via Instagram en mail. Zó fijn! Het geeft me het gevoel er toch niet helemaal alleen voor te staan..


Laatste tijd ben ik veel aan het denken geweest over de invulling van mijn blog. Niet zozeer of ik wel zou blijven schrijven of over de inhoud er van, maar wel de manier waarop ik bepaalde dingen met jullie wil delen. Het is me opgevallen dat ik het soms moeilijk vind iets dusdanig te verwoorden dat het prettig leesbaar is. Al lange tijd wil ik mijn oude onbezorgde manier van schrijven weer terug.

Vorige week kwam het idee in me op te gaan schrijven alsof ik een brief aan mijn vriendin zou sturen (want zo zie ik de meeste van mijn lezers ook), maar het idee kreeg nog niet echt vaste grond. Tót ik een mooie warme mail mocht ontvangen en mijn idee kreeg vat.

In gedachten stelde ik me zo maar iemand voor. Een gezellige dame, licht krullend donker haar met een comfortabele outfit. Mooi wat je jezelf wijs kunt maken hé? Geen sportief persoon trouwens, maar wel altijd in beweging door haar liefde voor een eenvoudig leven. Daar was ze dan.. mijn 'imaginary friend'. Mijn manier om weer makkelijk en ongedwongen te gaan schrijven. Hoop ik tenminste  ;o)  Nu alleen nog een passende naam.. Wat dachten jullie van 'Jane'?

Plain Jane..


Of ik nog wel helemaal goed bij mijn verstand ben? Ach.. wie weet.. Maar ik denk echt dat dit voor mij de beste manier is weer terug te komen in mijn eigen schrijfmood. Zie het maar dat ik die brief steeds aan jou stuur, ok?  ;o) 

Maar tot slot nog even.. hoe het nu gaat? Wel.. eerlijk gezegd duwen de tranen achter mijn ogen. Wat betekend dat: een goedaardig gezwel in mijn nier? Een eerste zoekopdracht via Google stelt me in ieder geval totaal niet gerust. Wat zit er nu precies in mijn lijf? Is het echt wel goedaardig? Ze zaten er al zo vaak naast.. Kan ik er wat aan doen? Moet ik geopereerd? Wat als..
Nee.. het gaat eigenlijk helemaal niet zo lekker.. Ik heb zo'n vervelende last van mijn zij dat ik er doodmoe van wordt. En hoe lief alle aandacht en hulp ook is.. Het haalt het aanhoudende gevoel van de bal in mijn zij niet weg. 

Toch ben ik verschrikkelijk dankbaar voor alle medeleven en persoonlijke hulp. Zonder jullie hier online en zonder mijn directe omgeving weet ik niet hoe ver ik het zou hebben gehaald. Maar dat heb ik al vaker verteld geloof ik hé?  *Ü*

Te willen weten hoe lang ik nu moet wachten belde ik vanmorgen maar even naar het ziekenhuis: eind april mag ik op consult..

We gaan maar weer verder, over op de orde van de dag. De hoogste tijd ook om eens een blik op mijn huishoudschema te gaan werpen. Al ben ik bang dat er vandaag wéér het één en ander zal blijven liggen..

4 opmerkingen:

  1. Joh...ik liep even achter dus lees het nu pas. Schrikken hoor. Maar goed dat er nu eindelijk duidelijkheid is en hopelijk iets gaat gebeuren. Ik duim voor een goede afloop en een einde aan de klachten.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het is logies dat je koppie niet goed raad weet met je gevoel. Dat niet-echt weten is slopend. Maar gok op een goede uitslag met een vriendelijk oplossing tegen de pijn. Soms vreest een mens meer dan nodig. Hug.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Nou dat gebeurd overal hoor...niemand is perfect zeker niet als het om huishouding gaat..heb net de maandagse rituelen achter de rug ..zit nu bij te komen en mezelf te herpakken om met de honden uit te gaan ...pffff mijn arme lijf.....was ik nog maar 18... hihihi...sterkte met alles lieverd ❤️💋❤️❤️❤️❤️💋❤️

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een leuk idee, dat van die brief schrijven. En als naam is (plain) Jane goed gevonden vind ik. Hoop dat je alles heerlijk van je af kan schrijven....

    BeantwoordenVerwijderen

Hartelijk dank voor je reactie ♥

Alle reacties worden gelezen, echter vanwege modereren niet direct geplaatst. Het kan dus even duren voordat je je reactie onder mijn bericht ziet staan!