PAGES

{ HET IS VOORBIJ }

Wat heeft het lang geduurd en wat hebben we er een hoop voor moeten laten, maar mensen-lief.. we hebben het gered! En nu is het voorbij..

'Ik heb het dossier hier gesloten. Het traject is positief afgerond. Ik wens u veel succes en geluk toe in de toekomst! Met vriendelijke groet, je Schuldhulpverlener.

Wat een héérlijke woorden om na drie jaar schuldsanering te mogen lezen.. Whiehoe! Wég met het geneuzel in mijn financiën, wég met het verplicht verantwoorden van mijn laten en doen. Geen ene cent hoef ik meer te betalen; we zijn echt helemaal vrij! En die vrijheid gaan we natúúrlijk vieren. De vlag gaat (letterlijk) uit en samen met al mijn liefjes ga ik uit eten, in een écht restaurant. Wat vinden ze dat geweldig! En wat zijn we allemaal blij! Het boek gaat dicht, een nieuw hoofdstuk weer open..


Maar er is meer voorbij.. De zoektocht naar het hoe of wat met mijn meisje. Hoewel nog steeds niet iedereen wil accepteren dat ze zo verschrikkelijk veel baat heeft bij het nemen van de voorgeschreven medicatie, zien wij hier thuis en in haar directe omgeving eindelijk het heerlijke, lieve en 'doorsnee' meisje wat ze van binnen altijd al is geweest. Geen duivelse uitbarstingen meer, maar heerlijk mee kunnen gaan in de dagelijkse dynamiek van haar omgeving. Onbezorgde speelmomenten met leeftijds- of klasgenoten beleven. Gewoon een meisje wat het (eindelijk) heerlijk vindt om - zonder woede, gesnauw of duivels geschreeuw - samen met haar mama gezellige meisjes-dingen te doen. Shoppen bijvoorbeeld: ons beider favoriet. Dankzij haar medicatie kan ze de immens grote hoeveelheid prikkels van buitenaf veel beter verwerken, waardoor ze van binnen een veel rustiger leven ervaart. Wat een zegen! En dat niet alleen voor haar..

Naast het vinden van haar medische diagnose kwam maanden later ook de diagnose voor mezelf. Hoewel het nog best een verwerking is, is het ook zeker een hele geruststelling. Na ruim twintig jaar voelt het of ik op mijn plekje ben, gek gezegd: dat ik in een hokje pas. Enig idee hoe bevrijdend dat kan zijn? Ook hierin voel ik me heerlijk vrij. De diagnose van mijn nier is helaas wel minder, maar zeg! Wat ben ik blij dat het in dit stadium al is ontdekt!

Dan waren er natuurlijk ook nog al die lopende rechtszaken, maar zelfs die lijken zo goed als allemaal voorbij. Als alles mee zit en vader van jongste niet nog eens ergens een Hoger Beroep aan zal vragen staat er vooralsnog maar één zitting op de agenda en dat is die van de Jeugdbescherming; of de ondertoezichtstelling met nog een jaar zal worden verlengd. Of ik me daar nog druk om kan maken? Nee, niet echt. En eventuele zaken van die vader? Nee, ook totaal niet.


Tot slot zal ik jullie dan ook nog vertellen wat er nog meer voorbij is: mijn tijd van bloggen en on-line delen. Zo'n 14 jaar lang deelde ik vanachter mijn pc mijn handwerk, recepten, budgettips, tuin-perikelen en persoonlijk wel en wee. Vaak met enorm veel plezier, helaas ook te vaak met pijn in het hart. Toen mijn man van me wilde scheiden werd mijn blog misbruikt om me te schaden; mijn plekje was mijn plekje niet meer. Ik startte opnieuw, mocht me hier een fijn plekje eigen maken, maar wist dat diegenen die mij schaadden me hadden opgespoord en ook hier weer mee bleven lezen. Daarnaast rees het vermoeden dat er na de breuk door mijn partner ook door hem en de zijnen met argusogen naar mijn berichten werd gekeken. Helaas bleek vorige week tijdens de laatste zitting mijn onderbuikse vermoeden helemaal waar: er werd letterlijk aan mijn blog gerefereerd en inhoudelijke tekst aan de rechter benoemd.

Misschien was dit 'seintje van boven' net het laatste duwtje wat ik nodig heb gehad. Al lang was er de twijfel, al lang schreef ik niet meer zo vrij en onbezorgd als ik altijd graag deed. Met name het jullie financieel willen begeleiden en ondersteunen werd de laatste tijd door mijn vermoeden enorm geschaad. Ik kón gewoon niet meer zo open en eerlijk zijn.. Mijn allerbinnenste 'ik' heeft me weten te waarschuwen en ik heb er naar gehoord..

Het is voorbij. Alles, maar dan ook alles wat in de afgelopen jaren door mij online is gezet zal worden verwijderd. Geen oude blogpost, website, Instagram, Ravelry of e-mailadres zal blijven bestaan. Alles gaat weg. Dit keer zoek ik geen nieuw plekje, duik ik niet zomaar ergens weer op. Ik ga weg. Mijn leven gaat achter gesloten deuren - zo ver als het tegenwoordig nog kan - in alle anonimiteit verder. Mijn leven is - zonder ongewenste pottenkijkers - weer helemaal van mij.

Of ik nu zomaar kan stoppen met schrijven? Geen enkel woord meer zal zetten op papier? Nee, dat zeker niet! In mijn spaarzame vrije momenten ben ik begonnen aan dat o zo vaak genoemde boek. Veel van jullie hebben het me in de afgelopen jaren gezegd of gevraagd en nu is mijn tijd gewoon eindelijk daar. De rúst is nu daar..


Dank jullie wel allerliefste vaste gasten, mijn vriendinnen die ik hier heb mogen leren kennen. We hebben elkaar misschien nog nooit ontmoet, maar door de jaren heen zijn we toch veel voor elkaar gaan betekenen. Ook zij waar ik via deze weg mooie 'echte' relaties mee op heb mogen bouwen: dank jullie wel voor het o zo fijne contact. Stuk voor stuk zijn jullie me allemaal ontzettend dierbaar. Maar ook die honderden, soms tegen de duizend lezers die in stilte mijn geplaatste bericht bezochten. Dank jullie wel. Dankzij jullie grootschalige bezoeken kroop ik steeds weer achter mijn pc.

Dank aan jullie allemaal voor jullie support, op welke manier dan ook. Door al jullie liefdevolle en soms onnoemelijk open mailberichten, hartverwarmende postkaarten, ellenlange brieven en stiekeme postpakketten wist ik mij door alle jaren zo veel meer geliefd dan zij in mijn wat verdere omgeving lieten voelen.

Dank jullie wel, mijn allerliefste lezers. Met tranen over mijn wangen neem ik vandaag echt afscheid, zet ik een punt achter dit bestaan. Moge het jullie allemaal goed gaan, God's zegen wens ik jullie stuk voor stuk allemaal toe. Het laatste hoofdstuk is gelezen, dit boek gaat voor mij echt dicht.

Het is voorbij..

30 opmerkingen:

  1. He, jammer voor ons. Maar voor jou een goede keuze als ik het zo lees. Alle goeds toe gewenst in je verdere leven, samen met je kinders!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een hele dikke knuffel, lieve schat 😘

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ach wat jammer voor ons voor jou! Ik ben zo'n anonieme volger die zo veel plezier aan je dagelijkse beslommeringen beleefde zo veel raad en ideeen haalde uit je financiële tips opruim tips tuin tips handwerken etc etc. Maar ik begrijp het heel goed zo jammer dat van jou uitlaat klep misbruik is gemaakt. Wat fijn om te lezen dat alles steeds meer op zijn plek valt bij jullie. Alle alle goeds liefde en gezondheid voor jullie! Houd je positiviteit vast! ❤

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Friends forever, ook zonder blog.
    Zo trots op jou. 😊🙏

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat fijn dat alle nare dingen voorbij zijn! Ben altijd een stille meelezer geweest en volg je op Instagram dus ik vind het heel jammer dat je ermee stopt! Begrijpelijk dat wel .... wil je in elk geval heel veel geluk wensen met je kids!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dank voor het delen van je zo moeilijke momenten. Blij voor je dat je met een nieuwe lei kunt starten, Veel geluk voor de rest van je leven en misschien tot ziens. Poot

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik las al af en toe bij je op je oude blog en ook hier kwam ik nog weleens langs. Ik begrijp je beslissing en wens je een hele mooie en gelukkige toekomst!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Veel veel goeds in de toekomst. Las je blogjes graag. Reageerde zelden tot nooit. Gr. Roos

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Lieve Monique, wat ga ik je missen. Als je mijn engeltje ziet denk aan mij....wat ik je nog oersoonlijk wil vragen; ik zit aan het sterfbed van mijn moeder...wil je voor haar een kaarsje branden.Dankjewel lieveMonique voo r alles !! Charlotte

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nog geen jaar zonder jouw engel lieve schat! Mijn gebeden en licht gaan uit naar jou en je moeder. Jij hoort van mij, ik laat jou niet los! ♥

      Verwijderen
  10. Goed van je Monique, hopelijk vind je de rust die je ontzettend hard nodig hebt. Voor jou en je kinderen. Ik ben zo trots op je en je mag ook zó trots op jezelf zijn. Je hebt het geflikt meis. Liefs van mij xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Lieve schat ik wens jou en je lievelingen alle geluk op de wereld, kom het boek vanzelf in de winkel tegen!
    Liefs Coby

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik begrijp het helemaal.
    Alle goeds voor nu en de toekomst, dat het maar door mag gaan zoals het nu gaat.
    Zodat je fijn van je gezin en je nieuw gevonden rust mag genieten.
    En ja...dat boek, ik ga de eerste koper zijn.
    Zet 'm op!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Oh moedig mens!! Ik ga je missen!! En ik geef je groot gelijk. Die rust is onbetaalbaar. Ik hik er ook tegen aan.. Geen fb, geen ig, geen blog.. "Hutje op de hei" maar dan in de stad.. Familie, goede vrienden. Meer heb je ook niet nodig! Lieverd, ik wens je alle geluk, liefde, kracht en humor vd wereld toe!! xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Veel geluk met iedereen die je lief is

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Een nieuwe start! Geweldig! En daar hoort ook afscheid bij, zo is het leven. Net als de pioniers vroeger. Die lieten ook alles achter zich en begonnen aan een groot nieuw avontuur.

    Je bent een sterke creatieve vrouw, en ik zie het je doen. Mouwen opstropen, rug rechten, kin omhoog, en het leven met beide handen oppakken.

    Ik wens jou en je kinderen alle goeds en een heel fijn, en anoniem, leven!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wouw Heel veel geluk en we zullen je missen.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Het ga je goed.... Gods zegen voor jou levensweg... Lieve groet, Willeke

    BeantwoordenVerwijderen
  18. liebe monique,
    schade,aber ich kann dich verstehen. ich werde dich vermissen!
    ich wünsche dir für die zukunft alles gute!
    liebe grüße,regina

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Heel veel succes met de nieuwe start. Ik denk aan je!
    Veel liefs uit het Zeeuwse.

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Lieve Monique, wat een mooi blog, je hebt zulke reuze-stappen gezet en dat met zoveel weerstand. Daarin ben je een voorbeeld denk ik. Voor mij in elk geval. Ik ga je missen maar veel meer dan dat wens ik je alle geluk van de wereld toe met je kinderen. Mocht je me ooit iets willen vragen of zeggen, je hebt denk ik mijn mailadres en anders weten we elkaar toch wel te vinden denk ik. Dikke knuffel voor jou!!

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Tjonge Monique, ik ben er stil van. Zeker ook omdat bij een einde van je blog in het verleden, vaak een nieuwe blogstart elders was. Nu dus niet meer... Ook al ken ik je niet persoonlijk en klinkt het dan ook raar om te schrijven, ik zal je zo missen!!
    Ik wil je danken voor de zo gewaardeerde stukjes tekst door al die jaren heen, alle liefde die je daarin gestoken hebt.
    Ik ben ontzettend blij voor jou en jullie dat er zo veel goede dingen zijn gekomen in jullie leven en dat de toekomst er nu zo veel zonniger uit ziet. Heel veel geluk gewensten dat boek, dat zou geweldig zijn. Dank Monique, het ga jullie goed!

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Heb ik nog een vraagje lieve Monique: ik had graag nog wat dingen gekopieerd uit je blogjes, bijvoorbeeld de verhoudingen binnen je inkomen, je recept voor boterkoek, je foto van je lappendeken. Is het echt allemaal weg, heb je dit nog ergens thuis, kan ik je mailen of mail je liever mij? Je hebt mijn mailadres al wel, maar snap ook wel dat ik maar een van de velen was die jou volgden en dat je geen idee hebt wie ik ben (verschillende namen overal :)) Hoop dat je erover na wil denken en zoniet, ook even goede vriendinnen. Tjonge, wat zal ik je missen...

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Alle goeds gewenst! Rust en bijkomen, het 'gewone' leven wordt hoofdzaak.

    Ik heb trouwens een leeg ravelry account. Ik gebruik de databases met patronen, andermans projecten en garens. De bibliotheek vul ik met patronen die ik ooit wil maken, die tegelijk in mijn lives gaan(zoekt makkelijker).
    Maar geen garens die ik in huis heb, geen groepen waar ik meepraat, geen foto's van mijn projecten. Misschien wil je dat zelf behouden.

    Ik ga je missen, ook al reageer ik niet zo vaak.

    Petra

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Jeetje wat een stappen heb jij gemaakt lieve Monique...en O wat ga ik je missen dat is zeker echt jammer dat je stopt...maar begrijp het volkomen...het ga je goed lieverd ...ondanks alles ben ik zo blij voor je daar waar je nu staat.....je hebt het helemaal op eigen kracht gedaan!..ik ben trots...maar och ik ga je missen hoor liefs Ria 💕💕

    BeantwoordenVerwijderen
  25. Het is prachtig dat het zo goed gaat. Dat met Argusogen dat herken ik. Je beperkt voelen in je schrijven is ook je beperkt voelen in het vrije denken.

    Voor alles dat je loslaat komt iets nieuws. Ik weet zeker dat het iets goeds is.

    Ik zal je missen!

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Ja ik kan het goed begrijpen, je leven en dat van je kinderen is van jou en niemand anders.
    En zoals je schrijft, blijven schrijven , is helend, genezend, krachtig, vooral voor jezelf.
    Dat hoeft niet gedeeld te worden in een blog, wel met een paar zeer goede mensen rondom jou.
    Het ga je zeer goed in de toekomst, je bent een sterke vrouw, een zeer sterke, ik denk dat je al veel geleerd hebt van al je tegenslagen .
    En vooral de moed om door te gaan.
    Dikke knuffels van Trees

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Jammer dat je verdwijnt in de grote wereld,zal ik maar zeggen,maar begrijpen doe ik het heel goed,als je op ieder woord kunt worden afgerekend,zeg ik met heel mijn hart,je hebt gelijk,maar hier gaat een deur dicht en daar weer een deur open,alle goeds voor jou en je gezin

    BeantwoordenVerwijderen
  28. Bedankt voor alle mooie blogs. Wie weet horen we ooit nog wat van elkaar.
    Warme groet, Marie😍

    BeantwoordenVerwijderen
  29. hallo,nog op de valreep was heel lang niet in blogland!
    ik wens je alle goeds en geluk toe ,ikzelf heb net een hoofdstuk van mijn leven afgesloten en ga na 23j samen en een huwelijk van 22j scheiden ,meer nog ik heb ook een nieuwe liefde en man wat kan het leven mooi zijn als je gelukkig bent ,net 50j werd ik en had je mij dit 6mnd geleden verteld, dan had ik waarschijnlijk eens goed gelachen en je vol ongeloof aangekeken!!! lieve groet en een dikke knuffel vanwege Jezebelle

    BeantwoordenVerwijderen

Hartelijk dank voor je reactie ♥

Alle reacties worden gelezen, echter vanwege modereren niet direct geplaatst. Het kan dus even duren voordat je je reactie onder mijn bericht ziet staan!